Merve Karagöz
@gereksizce
Zaman öldükçe ölümün zamanı yakınlaşmaktaydı.
Ağlasam ne olur sanki? diye düşündüm. Ve muhtemelen bu, bana kendimi iyi hissettirecekti. Ağlamaktan hâlâ niye utandığımı merak ediyorum.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Hastalığı anlamlandırmaHayat ve İnsan
Acaba kendime çok yargılayıcı, çok eleştirel mi yaklaştım ve böylece gizli bir öz-nefret bu durumu doğurdu? Ya da acaba kızgınlığımı ve yargılarımı tamamıyla bastırdım mı ki bütün bunlar fiziksel bir belirti olarak gün ışığına çıktı?
Yaşarken anlayamadıkları değerleri, öldükten sonra anlamanın kimseye faydası yok.
Sevdiğinizi dirileştirmenin yolu, hayatın tazeliğinde itiraf ve ifade etmektir.
Bilim tamamıyla yanlış bir şey değildi ama sınırlı ve sığ bir kavrayışın uzantısıydı. Eğer insan madde, beden, akıl, ruh ve tinden oluşuyorsa; bilim, temel olarak madde ve bedenle ilgileniyor, akılla daha az; ruh ve tin ile ise hiç ilgilenmiyor demekti.
Nasıl olduysa kendimi ona fiziksel, aynı zamanda duygusal ve ruhsal olarak susamış hissediyordum.