Manastırdaki rahipler belki cehennemin bir tavanı olduğuna inanıyor. Ben cehennemin varlığına inanabilirim, ama tavansız olanına; böylesi daha ince, daha uygar; Lutervari oluyor... Aslında hepsi bir değil mi: Ha tavanlı ha tavansız. Ama o melun soru da bundan çıkıyor! Tavan yoksa çengel de yok demektir. Çengel olmayınca geriye ne kalıyor; buna da ihtimal verilmez. Öyleyse beni kim çengelleyip sürükleyecek? Çünkü bunu yapmazlarsa dünyada hak, adalet mi kalır? İcat etmek gerek bu çengelleri sırf benim için; çünkü ne rezilim ben Alyoşa, bir bilsen!