Bu gün 
Okuyan kadinlar kulubu ile birlikte #heraybirdünyaklasiği etkinliğimiz için seçtiğimiz #masumiyetçağı ile geldim.
Eski pembe dizileri bol bol anımsatan bir okuma oldu benim için. Büyük, büyük, büyük aileler, kuzenler, kalabalık 'dost' meclisleri, herkesin arkasından bir burun kıvırmalar, bir arada olunca 'ah canım benim' ler falan :) Herşey den önce kibar insanlar efendim. Kibar seviyorlar, kibar sinirleniyorlar, kibar münakaşa ediyorlar, kibar aldatıyorlar, bir cömertlik, bir bonkörlük değmeyin gitsin. Zaten yabancı isimler konusunda sıkıntı çeken ben, bir de akrabalık bağları kimliklerine yansıyıp üç dört isim ile anılınca epey sıkıntı çektim.
Konumuz imkansız bir aşktan fazlası. Eşinden ayrılıp büyüdüğü yere dönen Olenska açısından yalnız bir kadının toplumda karşılanışına değinilmiş. "aaa çok ayıp cıx cıx cıx her ne olursa olsun hemen kocasına geri dönmeli" şeklinde hali hazırda dillerinin ucunda tuttukları, acaba kime yapıştırsak diye bakındıkları dedikodular var mesela. Kuzeni May açısından saf aşk anlatılırken hem geleneklerine bağlılığına değinilmiş hem vazgeçmenin erdemine. Newland içinse aşk - tutku bir tarafta, sevgi - hayranlık - verilen sözlerin ağırlığı bir tarafta. Bir entrika ile karşılaşacağıma o kadar emindim ki, gel gitlere rağmen güzel bitti. Özet niteliğinde bir kaç alıntı bırakıp müsadenizi istiyorum efendim, kitapla kalın.
"Evlilikleri diğer çoğu evlilik gibi bir yanda cehalet diğer yanda ikiyüzlülüklerle ilerleyen, maddi ve toplumsal çıkarlar uğruna bozulmayan yavan bir birliktelik olacaktı. Gerçek şeylerin asla söylenmediği, yapılmadığı ve hatta düşünülmediği bir dünyada yaşıyorlardı."
"Gerçek yalnızlık, insanın yalnızca taklit yapmasını isteyen bütün bu insanların arasında yaşamasıdır."
"Artık yalnız değilim.Yalnızdım ve
Okuyan kadinlar kulubu ile birlikte #heraybirdünyaklasiği etkinliğimiz için seçtiğimiz #masumiyetçağı ile geldim.
Eski pembe dizileri bol bol anımsatan bir okuma oldu benim için. Büyük, büyük, büyük aileler, kuzenler, kalabalık 'dost' meclisleri, herkesin arkasından bir burun kıvırmalar, bir arada olunca 'ah canım benim' ler falan :) Herşey den önce kibar insanlar efendim. Kibar seviyorlar, kibar sinirleniyorlar, kibar münakaşa ediyorlar, kibar aldatıyorlar, bir cömertlik, bir bonkörlük değmeyin gitsin. Zaten yabancı isimler konusunda sıkıntı çeken ben, bir de akrabalık bağları kimliklerine yansıyıp üç dört isim ile anılınca epey sıkıntı çektim.
Konumuz imkansız bir aşktan fazlası. Eşinden ayrılıp büyüdüğü yere dönen Olenska açısından yalnız bir kadının toplumda karşılanışına değinilmiş. "aaa çok ayıp cıx cıx cıx her ne olursa olsun hemen kocasına geri dönmeli" şeklinde hali hazırda dillerinin ucunda tuttukları, acaba kime yapıştırsak diye bakındıkları dedikodular var mesela. Kuzeni May açısından saf aşk anlatılırken hem geleneklerine bağlılığına değinilmiş hem vazgeçmenin erdemine. Newland içinse aşk - tutku bir tarafta, sevgi - hayranlık - verilen sözlerin ağırlığı bir tarafta. Bir entrika ile karşılaşacağıma o kadar emindim ki, gel gitlere rağmen güzel bitti. Özet niteliğinde bir kaç alıntı bırakıp müsadenizi istiyorum efendim, kitapla kalın.
"Evlilikleri diğer çoğu evlilik gibi bir yanda cehalet diğer yanda ikiyüzlülüklerle ilerleyen, maddi ve toplumsal çıkarlar uğruna bozulmayan yavan bir birliktelik olacaktı. Gerçek şeylerin asla söylenmediği, yapılmadığı ve hatta düşünülmediği bir dünyada yaşıyorlardı."
"Gerçek yalnızlık, insanın yalnızca taklit yapmasını isteyen bütün bu insanların arasında yaşamasıdır."
"Artık yalnız değilim.Yalnızdım ve
Son zamanlarda çok okunan, çok gördüğüm ve her yorumumda "listemde olanlardan" yazmaktan bana bile gına gelen #lyondadüğün kitabıyla geldim. Artık son gördüğümde "50 sayfalık kitabın neyi listede duruyor acaba" dedim ve aldım elime. Alıp bırakmam bir oldu malum, çok kısa kendileri.
İçinde yer alan 3 öykü var. Kitaba ismini veren Lyon'da Düğün'ü çok sevdim, biraz daha uzun olsaydı dedim ama o zaman da büyüsü kaçardı galiba. Ölüm cezasının hemen öncesinde birbirine kavuşan iki aşığı konu almış. İkinci öykü #ikiyalnızinsan ve Üçüncü öykü #wondrak konu olarak birbirine yakın. İkisinde de doğuştan gelen özellikleri yüzünden toplum tarafından dışlanmaları ve yaşadıkları anlatılmış. Toplum dışına itilenler ayrı, itenler ayrı analiz edilmiş kısacık kitapta. Eee ne de olsa #zweig yapar mı? Yapar...
En güzel şekilde kapakta yazdığı gibi özetlenebilir sanırım: "karakterlerin başlarından geçenler 'yazgı' değil, insanlığın iflasının sonucudur."
"Hayat mucizeleri sevse de, gerçek mucizeler konusunda cimri davranır..."
"... birinin yüreğinden kopan çığlık, diğerinde karşılık buluyordu. Çünkü onların acıları akrabaydı."
"Doğa bizi yasalarında ki ahenge öyle bir alıştırmıştır ki, onun görmeye alışık olduğumuz uyumundaki en ufak bir kayma bizi tiksindirir, korkutur, içimizde öfke uyandırır. Daha kötüsü tüm bunları onu yaratana değil, hiç bir suçu günahı olmayan eserine yöneltiriz."
Reklam
#kitapyorumu
"Hayat insana bazı şeyleri ögretmenin yolunu buluyordu. Hayat okulunu zorluklarla okuyarak geçtiysen de her seferinde yeni bir darbe beklemeyi ögreniyordun."
Kitapta Sydney, önemli bir araştırma merkezinde çalışma fırsatı yakalıyor ve bunun hayatı için büyük bir adım olacağını düşünüyor. Ancak merkeze gittikten sonra bazı şeylerin göründüğü gibi olmadığını fark etmeye başlıyor. Çevresinde yaşanan tuhaf olaylar, cevap bulamadığı sorular ve saklanan sırlar onu gerçeğin peşine düşürüyor.
Okuyucuyu bu gizemli atmosfer adeta içine çekiyor. Yaş sınırı olduğunu özellikle vurgulamak istiyorum bunu göz önünde bulundursanız sevinirim. Ancak hiçbir tahminim doğru çıkmadı ve sürekli ters köşe oluşum beni kitaba daha çok bağladı.
Sayfalar ilerledikçe insan, Sydney gibi sürekli şüphe duymaya başlıyor. Bence zaten bu şüphecilik kitabı akıcı hale getiriyor. Ana karakterin gerçekçiliğini sevdim. Konu ilerledikçe ve sayfaları çevirdikçe tempoda artıyor. Havada uçuşan sırlar biraz karakterlere dair güveni zedelese de, kime güvenip güvenilmeyeceğini sorgulatarak okutuyor. Oldukça akıcı bir kitap o yüzden hemen okuyup bitirebilmeniz mümkün çünkü kitabı elinizden bıraktığınız an aklınız yine kitapta kalacak. Ben çok sevdim, okumak isteyen herkese tavsiyemdir.
@authorhalle
@noxyayinlari
Semra
#engelsizokurlaokuyoruz
#ölümcülkonular
Semra tavsiyesiyle
Semra
#engelsizokurlaokuyoruz
#ölümcülkonular
Semra tavsiyesiyle
Aşk her şeyi affeder mi? Bunun sınırı ne olmalıdır Peki, aşk bütün engelleri aşabilir mi? Yeterince güçlü ise aşabilir, ancak bu da engelin ne olduğuna bağlı diye düşünürüm. Siz ne dersiniz??
Yazar Dilek Nazlıoğlu 'ndan okuduğum ikinci eser #karnımdakiviskişisesi . Buluştur Beni Necla eğlenceli, keyifli bir kitaptı. Karnımdaki Viski Şişesi ise duygusal,yer yer de hüzünlü bir kitap.
Öznur bu hayata ailesi yönünden şanssız olarak gelmiş bir genç kızdır. Babasını kaybetmiş annesi ise çocukları ile alakası olmayan bir kadındır. Kocasının ölümünden sonra adeta ruhunu kaybetmiş ,evle alakasını kesip farklı bir dünyada yaşamaya başlamıştır. Geceleri eve gelmeyen bazen de erkek arkadaşları ile gelen bir anne... Kızkardeşi de ayrı bir mesele... Hem çalışıp hem okuyan Öznur arkadaşları yönünden şanslıdır. Cihan, ailem dediği can dostu... Böyle bir arkadaş herkes işyeri diye düşünüyorum
Kendi hayatı ve aile sorunları ile uğraşırken metroda gördüğü ve aklından çıkmayan Görkem hayatını değiştirecek , onu mutlu ettiği kadar hüzne de boğacak biridir. Ayrı dünyalardan iki insan... İki zıt karakter... Bu aşk tüm zorlukları yenecek mi dersiniz?
Sevgi, aşk, dostluk, hüzün, kırgınlık gibi duyguları barındıran kitap bağlılık ve ailenin önemini vurgularken aşk ve acının, hayal kırıklığının insana etkisini gözler önüne seriyor
#göz daha önce okuduğum kitaplarından biraz farklıydı. 1200 sayfalık kitaplarına alışkın olunca "bunun 1000 sayfasını yazmayı unutmuş" dediğim doğrudur :)
200 sayfalık kitabın ilk 100 sayfası, alınan ifadeler ya da kitaptan alıntı yapmışcasına yazılmış. Bazı alıntı şeklinde yazıların aniden kesilip başka yerden devam etmesine kızdığım da doğrudur. İlk yüz, merak ve beklenti içinde geçerken, ikinci yüz gerilimle geçti. Alıştığım King kadar değildi tabi, sebebiyse en başta söylediğim gibi ilk kitabı oluşundan muhtemelen. Yeni başlayacak olanlar deneyebilir rahatlıkla. Beni daha çok kendimden geçirmesi lazım.
Özetle, sınıf arkadaşlarının ucube olarak gördüğü bir başrol karakterimiz var. Çünkü bu karakterin dini saplantıları olan bir annesi ve özel bir yeteneği var. Ama gelin görün ki o caanım özel yetenek, onca hakarete, aşağılamaya, hor görülmeye dayandıktan sonra içinde büyüyerek bir silaha dönüşüyor. Kitabı sevdim mi evet sevdim...
Keyifli okumalarınız daim olsun...
@okumacemberiolusturalim etkinliğimizin 4. kitabı da okunanlar arasında yerini aldı. Uzun zamandır yorumlarından takip ettiğim, listeme bir alıp bir çıkardığım #şizofren sonunda aklımı çeldi. Biter bitmez "bu kitap tekrar okunur" dedim.
Doğumda annesini kaybetmiş, babasının intiharına şahit olmuş, hem yük olarak görülmüş hem acınılmış, kendisini her şeyden soyutlayıp kafasının içinde ki seslere kulak vermiş bir gencin hikayesi... Seksenlerin darbesine şahit olduğundan anarşist denilen, işkence gören, kayıplar veren, aklını yitirmesine de, bulmasına da sebep olacak kadar aşık olan bir gencin hikayesi... Şizofreni demişler ama, yaşadığı şartlara bakarsanız benden akıllı.
Hikayesine çok üzüldüğüm karakterlerle dolu kitap. En başında farazi olduğu söylense de, gerek tutukluların gerekse hastaların üzerinde uygulanan yöntemlerin etkisinde kalmamak mümkün değil. Bir de anlatılanlar canlanıyorsa gözlerinizin önünde vay halinize...
Çok uzun zaman önce medikal sektöründe çalışmıştım. İhale için gittiğim ruh ve sinir hastalıkları hastanesinde satın alma bölümü, hastaların havalandırmaya çıktığı bahçenin arkasındaydı. Şahit olduğum görüntüler uzun zaman gitmemişti aklımdan. Hele dışarı nasıl çıktığına hasta bakıcının bile şaşırdığı birinin yanımda bitivermesi. Kitapta bahsettiği gibi unutmuşum rahatlamışım meğer. Tekrar hatırlamak hem acıttı, hem korkuttu.
"Ne zaman sona ereceğini bildiğimiz acılar, acıtıcılığını yitirir. Çünkü teselli kazanır."
"Bir baba evladına önce ölümü ve susmayı öğretmeli. Kavgasızlığı değil, doğru sebepler için kavga etmeyi öğretmeli. O nasılsa yaşamayı ve konuşmayı öğrenir."
Reklam
Reklam