Araya zaman girdi, mesafe girdi, yerini yenileri aldı diyecekler. Hasılı bir gün hiç karşılaşmamış gibi yaşayacağız. Bundan sebeple baharını giden kışlara üzülerek, kırgınlıkları tekrar tekrar hatırlayarak geçirmemeli insan.
Bir insanın kendisine yapacağı en büyük kötülük, kapasitesine denk olmayan insanlarla ve ortamlarda vakit geçirmektir.
İlber Ortaylı'nın da dediği gibi:
"Seni geliştirmeyen, sana yeni bir şey katmayan kalabalıklardan uzak dur. Boş muhabbet ruhun katilidir. Dostun senden akıllı olmalı."
Kahramanın Sonsuz Yolculuğu | Bölüm 3: Dönüş
Bu serinin son bölümünde, Joseph Campbell'ın Kahramanın Sonsuz Yolculuğu eserinde yer alan üçüncü ve son aşama olan Dönüş bölümünü ele alıyorum. Dönüşün Reddedilişi, Büyülü Kaçış, Dışarıdan Gelen Kurtuluş, Dönüş Eşiğinin Aşılması, İki Dünyanın Efendisi ve Yaşama Özgürlüğü gibi önemli durakları; mitolojik örnekler, Jungcu semboller ve psikolojik yorumlarla birlikte inceliyoruz.
Kahramanın, yolculuk boyunca kazandığı bilgeliği ve erdemleri insanlığın dünyasına nasıl geri taşıdığını; korkuları, gölge yanları ve içsel çatışmalarıyla yüzleşerek nasıl dönüşümünü tamamladığını keşfetmek için sizleri bu son yolculuğa davet ediyorum.
Keyifli dinlemeler. 🤗📚✨
👇👇👇
youtu.be/HxsfDNMZoy0
Kahramanın Sonsuz Yolculuğu
Kahramanın Sonsuz Yolculuğu
Namaz kılmak ne zamandan beri hava atılacak bir alışkanlık oldu? Bunu maharet gibi söyleyenleri asla anlamıyorum. Kiramen kâtibin miyim ben?
Yıllarca hangi sektörde çalıştıysam arkamdan iş çevirenler haricinde yönetimlerden herhangi bir kişinin hep psikopat olduğunu söylediler. En son şimdi bir yerde çalışıyorum, ilk işe girdiğimde yönetimden bir bayanı ağır şizofrenmiş gibi anlatmışlardı. Sözde bayanın gözü kime çarparsa işten çıkarıyormuş. Ben bayanla oturup beraber çay içmediğim kalmadı. Bayan psikopatsa bana niye gelip hal hatır soruyor, kolay gelsin vs. diyor? Birde ablam yaşında. Ablam olsa "bak örnek al lan mal değneği" derim yani 😉