Birinden ne zaman vazgeçmeliyiz?
Bana direkt biri bu soruyu sormuş olsaydı cevabım 'seninle ilgilenmediğinde' olurdu.
Ha dersiniz ki, benimle ilgilendiğini ya da sevdiğini söylüyor. Ama ne ilgisini ne de sevgisini göstermiyor.
Arkadaşlar maalesef sevmiyor. Ne yazık ki bu böyle. İnsanların ne dediği değil, ne yaptıkları önemli.
Ve eğer başlangıçta çok şey yapıp sonradan yapmıyorsa, genelde bu böyle oluyor çünkü.
Yani her şey sahteydi ve gerçekte bir şey hissetmiyordu.
Maalesef günümüz ilişkilerinde bu çok fazla yapılıyor.
Biz kadınların penceresinden yazacağım arkadaşlar. Erkekler kusura bakmasın lütfen.
İlişkilerde, terk edilme olayı ve vazgeçmek bana göre apayrı iki kavram.
Çünkü kadınlar, aşk bitince terk etmezler. Umut bitince terk ederler. Bunu hiçbir zaman unutmayın. Bir kadın size bağırıyor, çağırıyorsa kavga ediyorsa iyi bir şeydir. Senden hala ümidi vardır, demektir. O gitmek istemiyordur yani.
Ama susuyorsa, 'tamam' diyorsa, ayrılık çok yakındır.
Ayrıca partnerinizden ilgi ve sevgi beklentisine girmeyin.
Bende hep şey diyorum. Nereden isteyelim o zaman ilgiyi dışarıdan mı? Benim hayatımdakinden ilgi istemek kadar doğal ne var. Belki sizlerde aynı şeyi söylüyorsunuzdur. Ama maalesef öyle değil.
Bir yerden sonra boşveriyorsunuz zaten arkadaşlar. İçinden gelseydi, fazlasıyla ilgiyi de sevgiyi de gösterirdi. Yani bir şeyler sizin ısrarınız üzerine oluyorsa, o ilişkide bir 'olmamışlık' zaten vardır.
Gerçekten son bir konuşma yapmaya gerek yok mu? İçini dökmek, yıllarca-aylarca biriktirdiğin duygular için son bir konuşmayı hak etmiyor mu? Bu sorular insanın aklını kurcalasa da, bazen her şeyin açıkça söylendiği ve daha fazla sözün yalnızca seni yıpratacağını fark edersin.
Verdiğin onca emek, gösterdiğin sabır, çektiğin acı...
Tüm bunlar değersiz mi?