Yola çıkmak! Yitirmek ülkeleri! Bir başkası olmak süresiz, Yalnız görmek için yaşamaktır Köksüz bir ruhu olmak! Kimseye ait olmamak, kendime bile! Durmadan gitmek, sonu olmayan Bir yokluğun peşinde Ve ona ulaşma isteği içinde! Böyle yola çıkmaktır yolculuk. Ama ben açık bir yol düşünden öte, Bir şeye gerek duymuyorum yolculuğumda. Gerisi sadece gök ve toprak. Fernando Pessoa
Şiir
Yalnızlık vurdu bu gece gitmek gerek yeniden bir yere, götür beni masumun ölmediği bir gezegene hayallerim yeter cebimizdeki yokluğu defetmeye …
Tatil planı hazırsa sıra okuma listenizde!
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik. 💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
İmkânsızlıkları yaşamak mıdır sevmek, Yoksa severken imkânsız mıdır yaşayabilmek? Zor mudur gözlerine bakarken sevgiyi görmek, Yoksa sevgi midir gözlerindeki tek gerçek? Kolay mıdır bir anda vazgeçip gitmek, Yoksa gitmekten vazgeçip, sevmek mi gerek..?' Özdemir Asaf
Duygu ve Düşünce
UZAKLIKLAR ESKİ DENİZLER ____ FERNANDO PESSOA
Yola çıkmak! Yitirmek ülkeleri! Bir başkası olmak süresiz, Yalnız görmek için yaşamaktır Köksüz bir ruhu olmak! Kimseye ait olmamak, kendime bile! Durmadan gitmek sonu, olmayan Bir yokluğun peşinde Ve ona ulaşma isteği içinde! Böyle yola çıkmaktır yolculuk Ama ben açık bir yol düşünden, Bir şeye gerek duymuyorum yolculuğumda Gerisi sadece gök ve toprak
Şiir
Gitmek gerek bazen azizim.
Dostoyevski, Suç ve Ceza kitabında: “Herkesin, gidebileceği bir yeri olmalı” der ve ekler: “Çünkü öyle bir an olur ki, insanın mutlaka bir yere gitmesi gerekir.”
Duygu ve Düşünce
TOZUN KALKTIĞI YER
İstemeden, istemeden her şey, Çıkıp gelmesin bir daha. Bir gün anlamsız bir günde anlamlı, Ortalama bir saçmalık, Hep aklımı dolandırdı. Sıkıştık kaldık bir yerde, Anlamsız bakışlarda. Bir gün çaresiz gibi görünen, Bir hafta vasıfsız kalabalık, Hep canımı sıktı, sıkıyorda. Bir günü emaneten bitiren ben, Bomboş bakan gözlerin önünde. Her gün şuursuz bir birikinti, Her yerde taşmış bir yalnızlık, Kibirlerini kafam kaldırmıyor. Bu kadar insan nereye gidiyor? Bir bok böceği gibi pisliği, Her türlü kendisine çekiyor. Anlamak zor mu gerçeği? Kavrayabilmek olup biteni... İnsan bomboş bir kutu, Yüreğim kaldıramıyor artık. Bende derin bir dargınlık, Sersemlik başa bela, Aklıyla çözebilirse insan.
Edebiyat Şiir