Tutuyor beni şu,
Ardından geçen,
İnsanların içinden,
Demlemek gerek bazen.
Beni çok bunalttı,
Aklımdan geçen,
Serseri İstanbul'a...
Sekize yirmi geçiyor,
Yollardan seçiliyor,
İnsanı bitiren.
Gelsin gitsin hep bildiği gibi,
Ama kocaman serseri,
Bu dünya,
Bir daha gelemem ...
Konuşmak istemiyorum,
Susmakta yoruyor ama beni...
Aynı şeyler sarıp dursa da,
Ben gitmek, ölmek istiyorum.
Ama ahan işte bu şiirler,
Sarhoş edip geçerler,
Ellerimde yalnızlık ama yeter...
İçine düştüğüm dünya,
Yamulup kırılırım oysa...
Aklımda bir dünya havadis,
Sokağımda ışık var güya ...
Günah gitsin sarp kayalıklardan,
Aklım uyuşsun eksiğinden,