bir kibrit bir kağıt yakar, o kağıt bir ağıt yakar ve tüm dünya alev alır. ateş bazen ısıtıp yakmaz insanı, üşüttükçe üşütür. insan alevlerin ortasında durup donabilir bazen, kar yığıntılarının altında sıcak hissedebilir ve karanlıkta görebilir aydınlıkta göremediği her şeyi... hayat bu.
"biz ikimiz... hiçbir şekilde kazanamayız eylül..." "o zaman kaybedelim. biz de kaybedelim, kazanmak zorunda değiliz. ben seninle kaybetmeye de varım."