Çocukluğumun ok ve yayı ile
Kadim bahçelerin yollarında
Islanmış ağaç kümelerinin arasında
Bir serçenin göğsünü nişan almıştım ki
Sana âşık oldum
Serçe omzuma kondu
Ve mahir bir avcı oldum
Ondan sonra asla bir kuşu avlamaya çıkmadım
Ne zaman özlesem şarkı söyledim
Kuş gelir, kuş konar, kuşu koklarım
Kuşu öper ve özgür bırakırım
Ve başka bir avcıya av olunca
Çocukluğumu görürüm
Yağmur yemiş ağaç kümeleri arasında
Saman, çiçek ve kuşun şarkısıyla
Kendine kıvrılır ve ağlar
Ey şarkı! Seni nasıl seviyorum.
"İnanç Denizi de
Bir zamanlar kabarıktı ve dünyanın kıyısının etrafında
Rulo yapılmış parlak bir kuşağın kıvrımları gibi uzanırdı.
Ama şimdi tek duyduğum
Onun melankolisi ,gerilerken ki uzun gürlemesi ,
Geri çekiliyor ,nefesine
Gece rüzgarının ,dünyanın engin ve kasvetli kenarlarında,
Çıplak çakıllarından aşağıya."