“Ben kaybolmanın erdemlerine inanan birisiyim. Göz önünden çekilmenin, sessizliğe bürünmenin, dünyayı biraz da bir kovuğa yerleşip oradan seyreylemenin insanı geliştirdiğine inanıyorum.”
İnsan göğüne benziyor: Baktığı yere, birlikte yaşadığı çevreye...
Hangi çiçeğin yanındaysa ondan kokuyor.
Hangi kaba girdiyse onun şeklini alıyor zamanla. Hangi dilin, söylemin yanındaysa cümlelerinden o ses çıkıyor.