"Uzun vadede kuralları esnetenler, çiğneyenlerden daha çok zarar verir.
Kuralları esnetenler bunu işlerini halletmek için yaptıklarını söylerler. İşin aslı, bunu kendi çıkarları için yaparlar. Bunu yaparlar, çünkü disiplinden yoksunlardır ve disiplinin yokluğu, işleri mahveder. Bu yüzden beni iyi dinleyin, arkadaşlar, açık ve net konuşuyorum. Bu olayda kurallara uyacağız. Bütün kurallara... Kontrol listelerimizi kullanacağız. Raporlarımızı tüm ayrıntılarına kadar ve zamanında dolduracağız. Her şey resmi yollardan yürüyecek. Her yasal sorun önce Bölge Sorumlusu Kline’ın ofisine gelecek - tekrarlıyorum,
herhangi bir şekilde harekete geçilmeden önce. İletişim,
iletişim, iletişim."
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Dedektif Dave'in, Aile babası Dave'in önüne geçmesinden şikâyet ediyordu. Emekli olması hiçbir şey değiştirmemişti. Bir şeylerin değişmesini umduğu hatta buna inandığı açıktı. Ama Gurney kişiliğini nasıl değiştirebilirdi ki? Onu ne kadar önemserse önemsesin, onunla ne kadar birlikte olmak isterse istesin, onun ne kadar mutlu olmasını isterse istesin, nasıl başka birisi olabilirdi ki? Bir konuda sıra dışı bir yeteneği vardı ve hayattaki en büyük mutlulukları, kendisine bahşedilmiş bu sıra dışı yeteneği pratikte kullanmaktan gelmişti. Fevkalade işleyen bir mantığı ve çelişkiler konusunda harika bir yaklaşımı vardı. Bu özellikleri onu, üstün bir dedektif yapıyordu.
İşin korkunç kısımlarından kendisini soyutlayabilmek gibi bir özelliği de vardı. Diğer polisler bunun için başka şeyler kullanıyorlardı - alkol, yalnızlık, aşırı katılık.
Gurney'in kalkanı olayları zekâ oyunu, suçları,
çözülmesi gereken denklemler olarak görmesiydi. Bu,
onun kişiliğiydi. Bu sadece emekli olarak son verebileceği bir durum değildi. En azından, gün doğmadan bir saat önce uykuya dalarken böyle düşünüyordu.
"Beynin cinayet, suç, kan, canavarlar, yalancılar ve psikopatlarla öyle dolmuş ki, başka hiçbir şeye yer kalmamış."