Lisedeyken sadece ismen var olan kulüplere hepimizin bir kerede olsa katılmışlığı vardır heralde. Ben her zaman kütüphanecilik kulübünü seçerdim bu sayede kütüphanede nöbet tutar sıkıcı mı sıkıcı derslerden kaçardım.
Kitapların yeri hiç değişmezdi nedeni okuldaki öğrencilerin çok düzenli olması değil tabi kimsenin kütüphaneye uğramamasıydı. Edebiyat hocamla beraber hevesle açtığımız, kitapları titizlikle seçip düzenlediğimiz kütüphanemiz malesef boynu bükük bir şekilde koridorun sonunda duruyordu. Arada uğrayanlar olurdu tabi ama uyumak için gelirlerdi. Bende kütüphanedeki kitapları gözden geçiricek bol bol zamana sahip olurdum. Kardeşimin Hikayesi, bu şekilde elime geçti ama okumadım çünkü garip bir huyum vardı.Biri bana bir kitabı okumam için baskı yaparsa ne kadar iyi olursa olsun o kitabı okumazdım. Çünkü kitap bana özel olmalıydı, onu kendi isteğimle okumalıydım başkası istedi diye değil ve keşfeden kişi de ben olmalıydım. Bundan dolayı Kardeşimin Hikayesi'ni okumam baya gecikti. Elime her geçtiğinde yerine geri koydum ama en sonunda pes ettim.
Bitirmem sadece bir günümü aldı sayfaları nasıl çevirdiğimi bilmeden bütün kitabı okudum.
Livaneli'nin kaleminin gücüne hayran kaldım ve Kardeşimin Hikayesi benim için unutulmaz bir roman olarak kütüphaneme eklendi.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bu kitabı kendi isteğimle elime almamıştım.
Okulda ödev olarak zorla elime tutusturulmuş bu kitap 120 sayfa olmasına rağmen bazen bana 300 sayfa gibi gelirdi ama her zaman kitaplara şans vermişimdir bir kitabı yarıda bırakmamak gerektiğini düşünmüşümdür. Bu düşüncemin bana kattığı ve nedense asla unutmadığım bir kitap oldu benim için. Kitabı bitirdiğimde düşündüğüm şey şuydu:
Katil olmak için illaha elinizde bıçağı tutmanız ve birinin canını alırken gözlerine bakmanıza gerek yok.Evinizde otururken,yemek yerken veya işinizi yaparken de katil olabilirsiniz tek yapmanız gereken susmak ve görmezden gelmek. Herkesin katil olduğu bir kitap benim için Kırmızı Pazartesi aynı yaşadığımız bu zamanda hepimizin katil olduğu gibi.
Kuzenimin önerisiyle elime aldığım ama bir türlü okumaya başlayamadığım bir sene sonra kitap kıtlığı çektiğim bir zamanda okuyup çok beğendiğim ve elime ilk aldığımda okumadığım için çok üzüldüğüm kitaptır kendisi.
Herkesin bilmediği, diğer popüler kitapların gerisinde kalmış ama gerisinde kaldığı popüler kitapların çoğunu geride bırakabilecek bir seri.
İlk başlarda bazı şeylerin garip geldiği gereksiz bulduğunuz noktaların olduğu ama zamanla kitabı okudukça, seriye devam ettikçe ne ara o garipsediğiniz şeyleri benimsediğinizi hatta sevdiğinizi anlamayacağınız bir kitap.
Bu kitapta Mac'in değil de Dani'nin anlatıldığını gören bir çok kişi kitaba ön yargılı bakıyor veya okumak istemiyor. Yalan söylememek gerek ilk başta ben de alıştığım ve sevdiğim ana kahramanlar yerine başka bir kahramanı okumaktan hoşnut olmadım ama kitaplarda sabretmek gerekir ben de sabrettim ve aslında ne kadar güzel bir kitap olduğunu serinin geri kalanı gibi sürükleyici olduğunu gördüm.
