...Bir kaç ay sonra, bir kadının sessizliğinin ne kadar anlamlı olduğunu sürekli bir konudan diğerne atlanan dağınık bir sohbetin ne çok düşünce içerdiğini anladım.
Daha sonra yüreğime bahar yelleri gibi coşkun bir dalga, bir önüne geçilmez sevinç yürüdü, kendimi tutamadım, ağlamaya başladım. Belki de hiç kimse hiçbir zaman bir sevinci böyle benim gibi yaşamamıştır....yüreğimle, aklımla,bütün varlığımla dünya kadar geniş, uçsuz bucaksız bir mutluluğa kavuştuğuma inanıyordum.