Biz geçmişte kaldık. Bir öfke, binlerce düş; Bütün bunlar biziz.. Bu toprak, bu kızıl toprak biziz; Sel yılları, toz yılları, kuraklık yılları, hepsi de bizleriz. Biz yeniden başlayamayız. Eskiciye dertlerimizi, ağlarımızı sattık.
Yaşamayan insanlara Cennet umudundan nasıl söz edilebilir? kendi ruhları çiğnendiği, kederlere gömüldü bir zamanda onlara nasıl Allah'tan söz edilebilir? onların yardıma ihtiyacı var. Ölüme boyun eğmeden önce yaşamaları gerek