(Ey mü’minler!) İçinizden varlıklı ve imkan sahibi olanlar, akrabalara ve Allah yolunda hicret edenlere (iftiraya uğramış olsalar bile) yardımı kesmeye yemin etmesinler. Onları affetsinler, hoş görsünler. Siz de Allah’ın sizi bağışlamasını istemez misiniz? Allah çok bağışlayıcı, çok merhametlidir.
(Nur.24/22)
Hz. Ebu Bekir(r.a), Peygamberin zevcesi olan kızı Hz. Aişe’ye (r.anha) zina isnadına varan iftiraya karışanlar arasında kendi akrabalarından birinin bulunmasıyla büyük bir imtihan yaşamıştı. Üstelik bu akrabası Hz. Ebu Bekir’in maddi desteği olmadan geçinemeyecek durumdaydı. Aişe’nin masumiyeti ayetle sabit olunca Ebu Bekir, yaşadığı derin incinmenin etkisiyle artık ona yardım etmeyeceğine yemin etti. Nankörlüğün verdiği bu keskin acı, yumuşak huyluluğuyla bilinen Hz. Ebubekir’in ruhunu bile zorlamıştı. Ancak gelen ayet, onun da alması gereken bir nefsi olduğunu hatırlattı ve insan ilişkilerinde ölçünün ne olması gerektiğini hepimize öğretmiştir. (Nur.24/22)