📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Belki sen çoktan bensizliğe alıştın. İnsan alışıyor çünkü; önce eksik hissederek, sonra eksikliği günlük hayatın bir parçası sanarak… Belki artık sabahları ismimi düşünmeden uyanıyorsun. Belki yeni yollar buldun kendine; başka sokaklarda yürüyüp başka insanlarla gülmeyi öğrendin. Belki benimle ilgili ne varsa, dikkatlice bir kutuya koyup zihninin en uzak yerine kaldırdın. Bazı insanlar böyle yapabiliyor; yaşadıklarını susturarak, unutarak, yokmuş gibi davranarak iyileşebiliyor. Ama ben hiçbir zaman öyle biri olamadım. Ben sevdiğim hiçbir şeyi inkâr ederek bırakmadım. Birini gerçekten sevmişsem, onu silmeye çalışmak kendimden bir parçayı koparmak gibi geldi bana. Çünkü insan en çok sevdiği şeylerde kendinden izler bırakıyor. Seninle kurduğum her cümlede biraz ben vardım. Sana bakarken hissettiğim her şey, benim en gerçek hâlimdi. Bu yüzden seni unutmaya çalışmak, aslında kendimi yok saymaya çalışmak olurdu. Yapamadım. Belki de bu yüzden hâlâ içimde bir yerlerde yaşıyorsun. Ben seni hayatımın en gürültüsüz ama en derin yerine koydum. Kimsenin görmediği, kimsenin bilmediği bir yere… İnsan bazen en büyük sevgilerini bağırarak değil, sessizce taşır. Benimkisi de öyle oldu. Herkes geçtiğimi sandı, herkes toparlandığımı düşündü. Oysa bazı geceler hâlâ aynı boşluğa bakıp içimden senin adını geçiriyorum. Bazı şarkılar hâlâ ilk günkü gibi canımı acıtıyor. Bazı sokaklardan geçerken istemsizce seni hatırlıyorum. Çünkü insan gerçekten sevdiği birini tamamen geride bırakamıyor. Sadece onunla yaşamayı öğreniyor. Şimdi senden uzaklaşırken attığım her adım biraz ağır. Çünkü gitmek istemeyen bir kalbi ikna etmeye çalışıyorum. İnsan bazen gitmeyi seçmez; mecbur kalır. Hayat öyle bir yere sürüklüyor ki insanı, ne kadar sevsen de bazı şeyleri yanında tutamıyorsun. Ne kadar çabalasan da