Thalion
@gnabnahc
Şu anda okuduğu kitaplar
Puan vermedi·504 syf.·
2026 51. kitabı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Âşık Mahzuni Şerif'in Darıldım Darıldım türküsünü dinlediğimde, sanki içimde yıllardır konuşmadan duran kırgınlıklar dile geliyor. Bu darılmak bir insana değil sadece; bazen zamana, bazen yaşananlara, bazen de insanın kendi kalbine oluyor. Çok şey anlatmak isteyip susmanın, çok şey hissettirip karşılığını bulamamanın yorgunluğu var bu ezgide. Ben artık anlıyorum ki bazı kırgınlıklar öfkeyle değil, sessizlikle büyüyor. İnsan bağırmıyor, hesap sormuyor; sadece içinden usulca "darıldım" diyor. Bu türkü bana, kalbimde taşıdığım o sessiz kırgınlıkların da bir sesi olduğunu hatırlatıyor. Belki hâlâ sevdiğim şeyler var, hâlâ değer verdiğim insanlar var ama insan bazen sevmeye devam ederken de kırılabiliyor. "Darıldım Darıldım" benim için bir vazgeçiş değil; içimde kalanların, söylenemeyenlerin ve yorgun düşmüş bir kalbin hüzünlü itirafı gibi. Çünkü bazı yaralar kapanıyor, ama bıraktıkları sızı uzun süre insanın ruhunda yaşamaya devam ediyor.
Uzun zamandır herkesi düşünmekten, herkese yetişmeye çalışmaktan kendimi ihmal ettiğimi fark ettim. Birilerinin kırılmaması için susarken, en çok kendi içimde kırıldığımı gördüm. Bundan sonra önceliğim kendim olacağım. Çünkü insanın öz saygısı yoksa sevgisinin, fedakârlığının ve verdiği emeğin de bir anlamı kalmıyor. Artık kendimi ikinci plana atarak değil, kendime değer vererek yaşayacağım. Beni sevenler buna saygı duyacak, duymayanlar ise zaten kalması gereken kişiler olmayacak. Çünkü öğrendim ki insan, önce kendi yaralarını sarabilmeli. Kendi değerini bilmeyen birinin, hayatındaki hiçbir şey gerçekten sağlam kalamıyor. Bugün belki hâlâ yorgunum, hâlâ kırgınım. Ama artık kendimden vazgeçmeyeceğim. Çünkü bu hayatta kaybetmemem gereken ilk kişi, her zaman kendimim.