Hayat benim için, bir sürü deliği olan bir hava borusuydu, insanlara tek bir yapışkan bant verilmişti, onu yapıştırmak mı gerekiyordu? Nereden baksan, olmayacak bir işti, insan daima mutsuz olacaktı.
Kediler benim duygularımı açığa çıkarttı. Onlarla, nazik, sevgi dolu olmayı, güzel sözler söylemeyi, Sylvie’ye söyleyemediğim kelimeleri söylemeyi bilirdim.
“Herkes bir dostun acısına ortak olabilir ama ancak olağanüstü yaratılıştaki bir insan bir dostun başarısı karşısında hassasiyet gösterebilir”, Oscar Wilde.