15. yüzyıl Ukrayna Kazaklarının Polonyalılara ve diğer topluluklara karşı verdiği mücadeleyi ve geleneklerini anlatan destansı bir eserdir. Eser; savaş, din, milliyetçilik ve baba-oğul çatışması ekseninde sadakat ve ihanet temalarını işler.
Taras Bulba ve Mirgorod ÖyküleriNikolay Gogol · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2010531 okunma
Bir Delinin Hatıra Defteri
Alem akıllıya muhtaç ben deliye.
Biraz kafamı dagitayim diye girdim bu tünele.
Bir Delinin Hatıra Defteri eserinden çıkarılabilecek, kitabın temalarını yansıtan aforizma niteliğinde bazı cümleler paylaşayım sizlerle:
"İnsan bazen olduğu kişi yüzünden değil, olamadığı kişi yüzünden acı çeker."
"Kendini değersiz gören bir ruh, hayallerine sığınarak yaşar."
"Yalnızlık, insanı önce sessizliğe, sonra kendi hayallerine mahkûm eder."
"Gerçeklikten kaçış, çoğu zaman hayal edilen bir dünyaya varış değildir."
"Toplumun küçümsediği insanlar, en büyük fırtınaları içlerinde taşırlar."
"Bir insanın aklını kaybetmesi, bazen umutlarını kaybetmesiyle başlar."
"Görülmek isteyen bir kalp, en sonunda kendine ait bir dünya kurar."
"Makamların büyüklüğü, insanın içindeki boşluğu doldurmaz."
"Kibir başkalarını küçümsemekle, delilik ise kendini olduğundan büyük görmekle başlar."
"Anlaşılmayan bir ruh, zamanla kendi sesine bile yabancılaşır."
"Hayaller güzeldir; tehlikeli olan, onları gerçek sanmaya başlamaktır."
"İnsan, gerçeklerden uzaklaştıkça kendi kurduğu labirentte kaybolur."
"Bazı yaralar görünmez; fakat insanın bütün hayatını değiştirir."
"Değersizlik hissi, ruhun en ağır yüklerinden biridir."
"Kendine ait olmayan bir hayata özenmek, insanı kendi hayatından uzaklaştırır."
Akıllılar sizi yorduysa bazen farklı bir sokağa sapmak kafayı dağıtmanıza yarayabilir ama aklınızda hiçbir şekilde " ya bu sokak çıkmaz sokaksa" sorusu geçmeden.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Canın Tenden, Ruhun Maddiyattan Üstünlüğü
Edebiyatın büyük okyanuslarında gezinirken, bazen sayfaların arasında kendi hayatımızın, hırslarımızın ve insanlığın en çıplak gerçekleriyle yüzleşiriz. Karamazov Kardeşler’in o sarsıcı, felsefi ve insanı duvardan duvara vuran ağır finalinin ardından, Nikolay Gogol’ün Ölü Canlar romanına geçmek, bir Rus taşrasının tozlu yollarında tuhaf bir yolculuğa çıkmak gibidir. İlk bakışta kağıt üzerinde ölü köylülerin ruhlarını toplayarak sınıf atlamaya çalışan bir kurnazın hikâyesi gibi görünen bu macera, derine inildikçe insan ruhunun en büyük trajedilerinden birine dönüşür.
Aslında bu yolculukta Çiçikov’a kolayca kızamaz insan; çünkü o bir katil ya da salt bir kötü değildir. Onun bitmek bilmeyen bu koşusunun arkasında, çocukluğundan gelen derin bir sevgisizlik ve kaybetme kaygısı yatar. Ailesini kaybetmiş, memurluk çarkının içine girmiş, hayatı boyunca saygısızlık görmüş ve paranın zor kazanıldığını yaşayarak öğrenmiş bir adamdır o. Sistemin dürüst kalarak güzel bir hayat yaşamaya izin vermediğine inandığı bir dönemde, kendi yöntemlerini bulur. Gümrükteki o kaçakçılık işinde de, Nozdryov ile o içki masasında yaşadığı sürtüşmelerde de hep o sınırını bilemeyen açgözlülüğü yüzünden kaybetmiştir. Fakat Çiçikov’un en büyük özelliği, ne olursa olsun "Yine batarsam yine ayağa kalkarım" diyebilen o inatçı yapısıdır.
Ne var ki bu amansız hırs, beraberinde büyük bir faturayı da getirir. İnsan kaybetse de yeniden kazanabilir; ama peki ya buna değer mi? Çiçikov, ömrünü o haris, bomboş ve değersiz toprak sahiplerine dil dökerek, eğilip bükülerek harcarken aslında en büyük sermayesini, yani zamanını kaybeder. Romanın son saniyelerinde saçları beyazlarken anlar ki; insan kazanır ama kazanırken yaşamı biter. Çalıp çırpmadan, sadece akılla ve emekle toprağı işleyerek zengin olan dürüst
Nişavayı hatırlayacağım
Bu kitabı okumaya Makedonya da başladım Nişava nehrinde bitirdim
Oldukça akıcı ve kolay bir anlatımı vardı. Düşük özsaygı toplum tarafından fark edilmeyen tek düze bir adamın hayatını bir çırpıda anlatmış yazarımız.
Nikolay Gogol'ün sarsıcı eseri Bir Delinin Hatıra Defteri, alt kademeden bir memurun toplumsal statü baskısı, imkansız bir aşk ve yalnızlık karşısında zihninin gerçeklikten kopuşunu muazzam bir psikolojik derinlikle işliyor. Yazar, başkarakterin trajikomik delirme sürecini aktarırken, aynı zamanda dönemin bürokratik düzenini, sınıfsal uçurumlarını ve insanın toplum içindeki var olma çabasını sert ve usta bir hicivle eleştiriyor.
Poprişin cəmiyyət içində özünü dəyərsiz hiss etdiyi üçün dərdini insanlarla bölüşə bilmirdi və bu da onu cəmiyyətdən uzaqlaşdırdı. O, öz xəyal dünyası ilə baş-başa qaldı. Əsərin baş qəhrəmanı nə cəmiyyətdə, nə də öz beynində sığına biləcəyi bir yer tapa bilirdi.
