Gökçe Doğan
@gokcedogan
Şu anda okuduğu kitap
Fahrenheit 451Edebiyat
George Orwell'in 1984'ünün atası... inanılmaz bir okuma keyfi sunuyor tartışmasız.
Günümüz teknolojisinin aldığı yönü, insanların eğlenceye düşkünlüğünü ve zaman geçtikçe kitaplara azalan yönelimi düşünmeye sevk ediyor.
Hatta genele baktığımız zaman, 1000K'da bir avuç insan kaldığımızı hissettiriyor ve korkutuyor.
Kusurları yok değil, pek tabii var. Ancak bunlar okuma zevkini azaltacak yada kurguda tutarsızlık yaratacak kusurlar değil... sonu dışında...
Kurgunun sonu biraz havada kalmış gibi... Kitabın, baştan sona sunduğu yüksek tansiyonun beklentisini karşılamıyor.
Okuyucu, kitap boyunca anlatılan hikayenin içinde ana karakterle birlikte yaşıyor, düşünüyor ve tıpkı onun gibi boğulduğunu hissediyor. İster istemez bir başkaldırış, isyan bekliyor sisteme karşı ama o beklenti karşılanmıyor.
"En azından teslim olsaydı sisteme ama böyle arada, böyle çözümsüz kalmasaydı" diyorsunuz.
Ama en nihayetinde son sayfayı da çevirip yazarın zihninden çıktığınızda bir anda kendi dünyanıza dönemiyorsunuz. Yazarın zihni bir süre daha sizi kuşatıyor.
Başarı da bu değil mi zaten?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kıyamete Bir Milyar YılEdebiyat
Muazzam bir hayal gücüyle hareket edilmiş, sessiz ve saklı eleştirilerle Sovyet döneminin otoriter yapısına dokunan bir eser.
Bilimsel bir keşif yapma yolunda ilerleyen biliminsanlarının önüne; belki doğal, belki de doğaüstü sebeplerle çıkan engelleri konu alan eser, bu engeller karşısında biliminsanının pes edip çalışmayı bir kenara koymak veya tüm tehlikeleri göze alarak çıktığı keşif yolculuğunu tamamlamak arasında tercih yapış sürecini ve iç çelişkilerini konu alıyor.
Sembolik anlatımın arkasına gizlenmiş asıl anlatı; özellikle bilimsel ve düşünsel gelişmelerin otorite mercileri tarafındam kasti olarak engellenmesi.
Bu çıkarım çok da haksız sayılmaz sanki... Bireysel veya toplumsal karar alış süreçlerimizin özellikle değiştirilen siyasi gündemlerle etki ve hatta bazen baskı altına alındığını fark edebilirsek tabii..
Clarke mı yanıldı? Yoksa "insanlık" mı onu yanılttı?Edebiyat
1968 yılında yayınlanmış eser, 2001 yılına kadar teknolojiye dair olabilecek gelişmeleri hayal ederek kurgulanmış bir uzay macerası. Yazıldığı dönemin teknolojik şartları göz önünde bulundurulursa, inanılmaz bir hayal gücü ve zekanın ürünü olduğu kesin.
Roman yazıldığı sırada, henüz Ay'a ilk adım atılmamış ve dünyanın uzaydan fotoğrafı çekileli sadece 9 yıl olmuş. Ama bu adam interstelları (yıldızlararasını) hayal etmeyi ve okuyucuya da hayal ettirmeyi başarmış.
Teknolojinin 21. Yüzyılın başlarında gezegenler arası seyahat etmeye başlayacağımız kadar ilerleyeceğini düşünerek yazdığı bu "gelecek" romanı, bazı kesimler tarafından "çocukça bir hayal gücü işte. Clarke yanıldı." şeklinde eleştirilse de, üzerinde düşünmek lazım.
Clarke haklı olarak, 1969 yılında Ay'a insan gönderip onu yürütebilecek kadar gelişmiş olan teknolojinin, 50 sene sonra insanı uzayda koloniler kurup, jüpiter ve satürn gibi uzak gezegenlere götürebilecek kadar gelişmiş olacağını düşünmüştü. Bu hiç de çocukça bir düşünce olmasa gerek...
Hatta soru şu: "neden olmadı?" ...