kitapta mentor olarak ve kendi şiirlerine bir onay olarak gördüğü bir şairin, genç bir şaire öğütleri anlatılıyor. dili oldukça zor ama yavaş okuyup her cümleyi anlamaya çalışırsanız size çok güzel şeyler katacak fikirler barındırıyor. dili cidden yordu beni ama anladığım şeylerin güzelliği bunu bastırdı. ben de yazan biri olarak tanınmış bir şairden böyle güzel öğütler dinlemeyi çok isterdim. şair yazdıklarına ve yaşayışına baktığımızda çok tatlı bir profil çiziyor. genel yazın dünyasına baktığımızda bu kadar insanlık misali yaşamlar görmek zor ama yazarımız güzel bir ahlak örneği olarak kalıyor karşımızda.
Ama o, şunu da düşünmeli ki, bu varlığın bulunmadığı yerde, dışarıda, dünyanın her hangi bir yerinde, kesinlik, son kesinlik olsaydı, o zaman insan yüreği ne olurdu? Bir çırpıda, binlerce yıl boyunca, içinde çoğalmış olan coşkunluğu yitirirdi.
Dünyamıza karşı güvensizlik göstermeye hakkımız yok; çünkü dünyamız bize karşı değildir. Dünyanın korkuları varsa, bunlar bizim korkuları mızdır; onun uçurumları varsa, bunlar bizim uçu rumlarımızdır; yıkılacakları varsa, bunları sevmeye çalışmalıyız.