Göksal Caner Malatya
@goksalc
Şu anda okuduğu kitap
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Trump ve Putin’in Pekin ziyaretleri ile ABD ve İsrail'in İran'a açtığı savaştaki son gelişmeleri değerlendirmeye çalıştım.
#ABD #Çin #İran #İsrail #Netenyahu #Putin #Rusya #XiJinping #Trump
gcmalatya.blogspot.com/2026/05/pekinin...
İkinci Yeni akımının en üretken ve felsefi şairlerinden Edip Cansever'in külliyatının ilk yarısını oluşturan "Sonrası Kalır - 1", şairin bireyden topluma, sesten anlama uzanan şiirsel evriminin en çarpıcı duraklarını barındırır. Bu ciltte yer alan "Yerçekimli Karanfil" ve "Umutsuzlar Parkı" gibi eserler, modern kent yaşamının yarattığı bunalımı, yabancılaşmayı ve insanın kendi iç dünyasındaki parçalanmışlığı çok sesli ve dramatik bir yapıyla okura sunar. Cansever, şiirini salt lirik bir coşkudan ziyade, dizeyi bir düşünce aletine dönüştürerek, varoluşsal krizleri ve eşyanın gizli ruhunu adeta sosyolojik bir gözlemci titizliğiyle deşifre eder. "Tragedyalar" ile birlikte şiirine dâhil olan tiyatrovari kurgu ve karakterler geçidi, insanın trajedi karşısındaki çaresizliğini evrensel bir düzleme taşırken dildeki imge yoğunluğunu da zirveye ulaştırır. Bireyin toplumsal çelişkiler içindeki yalnızlığını diyalektik bir kavrayışla şiirleştiren bu ilk cilt, Cansever'in "düşünen şiir" inşasının temel taşlarını anlamak için önemli bir kaynaktır.
Eric J. Hobsbawm'un 19. yüzyıl üçlemesinin son halkası olan "İmparatorluk Çağı", kapitalizmin serbest rekabetçi aşamadan tekelci ve küresel boyutta yayılmacı bir karaktere büründüğü o kritik tarihsel kesiti muazzam bir diyalektik zenginlikle inceler. Eser, 1870-1914 yılları arasında Batılı merkezlerin dünyayı nasıl acımasızca paylaştığını anlatırken, bu sömürü düzeninin aynı zamanda kendi sonunu getirecek olan Birinci Emperyalist Paylaşım Savaşı'nın yapısal koşullarını nasıl hazırladığını da ortaya koyar. Yazar, burjuvazinin kültürel ve siyasal hegemonyasının zirvesine ulaştığı bu dönemi sadece diplomatik krizlerle değil; işçi sınıfı hareketlerinin yükselişi, kitle siyasetinin doğuşu ve sanattaki dönüşümlerle bir bütün olarak ele alır. Sermaye birikiminin küresel çapta yarattığı eşitsizlikleri ve burjuva "ilerlemeci" iyimserliğinin ardındaki çelişkileri kavramak açısından bu metin, tarihsel materyalist yöntemin en yetkin örneklerinden biridir.
