Tanrı’ya gittikçe daha çok hırslanıyordum. Istırap çektirmekle, karşıma engel üstüne engel çıkarmakla beni kendisine yaklaştıracağını, yola getireceğini sanıyorsa aldanıyordu; bunu ona temin edebilirdim.
··
13 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Aklıma Neils Bohr'un, "Tanrıyla zar atma Albert" sözü geldi. Eminim Einstein bıyık altından kıs kıs gülmüştür. :) Yalnız bir konuda diyebilirim ki, her türlü inatlaşma kişiye olduğunca zarar verir. İnanç, duygular, güdüler veya tetikleyici diğer faktörler. Eğer kişi itici kuvvet olmak isterse bunun karşılığını da düşünmelidir; yani itici bir güç olan kendisine bunun karşılığında aldığı ikinci ben iticiliği. İnsandan daha büyük bir ıstırap yoktur. İnsanın en büyük ıstırabı yine kendisidir.
