Gösteri PeygamberiEdebiyat
Spoiler içerir:)
İlk defa yeraltı edebiyati ürününü okuma fırsatı buldum, çok sevdiğim ve saydığım bir insan sayesinde.
İntihal yapmadan kendi fikirlerimi paylaşmak istiyorum. Genelde kitapları okuduktan sonra not almak gibi bir alışkanlığa sahip değildim ama artık not almak ve özümsemek istiyorum. Buna da bu kitap ile başlamak istiyorum ve gelecek okumalarımda da bu disiplini ve özümsemeyi sürdürmek istiyorum.
Kitabın sonda başa doğru gitmesi beni şaşırttı, olaylarda birbirinden kopukluk görmedim sondan başa gitmesine rağmen. Bahsedilen ev ekonomisi dersleri, ruhsal bozuklukların tıbbi terimleri insana oldukça çekici geliyor, bilgi yoğunluğu olmasına rağmen, kitabın akışı hiç bozulmuyor.
Aslında okurken çok şey sorguladım ve düşündüm. Biraz da ders çalışıyormuş gibi sindire sindire okuduğum için, sorgulamaya vaktim de oldu. Gerçek bir gösteri dünyası, Tender Bronson'ın ünlenmesi, sahte peygamberliği ile herkesin doldurabileceği bir boşluk, görmek istediği gibi görebileceği bir insana dönüştü.
Aslında o kadar çok etken var ki, insanın salt olarak kendi olamaması konusunda. Sosyal çevre, aile, din. Aslında ne kadar bunlara göre yaşıyoruz ve en acısı da çoğu insan bunu farkedemiyor ve yaşadığı hayatı gerçekten böyle mi yaşayıp yaşamamak istediğini bile sorgulamıyor. Sorguluyorsa da küçük değişiklikler yapıyor ya da cesareti olmayanlar ise aynı kabuğun içinde yaşayıp gidiyor.
Tender Branson da hem kendini kilise hayatına adamış hemde bazı şeylerin farkında olan bir karakter. Yalnız, işinden başka bir şeyi yok en başta. Son kurtulan olarak gösteri dünyasında bir aktör, mesih, bir peygamber oluyor ve gösteri dünyasının metalarına kapılıyor, kremsiz, bakımsız yapamaz hale geliyor kitabın bir bölümünde. Aslında bu nokta bile bize bir şeyler gösteriyor. Biz de kremsiz ya da genel konuşmak gerekirse, gereksiz metalarsız yaşayamaz hale geldik.
İnsanların ihtiyaçlarına, görmek isteyebileceklerine göre şekillenen bir peygamber oldu Tender Branson. Kapitalist sistemde menajer bu şöhretin nimetini mükemmel bir şekilde yedi ama sistem içinde yitip gitti daha kazandıklarını bitiremeden.
Daha önce tarikatlardan bahseden bir kitap okumamıştım ve bu nokta okurken ilgimi oldukça diri tuttu. Creedish tarikatı gerçekten var mı diye baktığımda bu tarikatın hayali ama bu hayali tarikatı oluştururken yazarın, Halkın Tapınağı, Davidyan, Güneş Tapınağı mezhebi ve Cennetin kapıları gibi daha önce toplu intaharlar ile dünyayı sarsmış tarikatlardan etkilendiğini farkettim. Çok acı ama daha önce yaşanmış olaylar olması da insanı oldukça etkiliyor. Bunun yanı sıra Creedish tarikatı yaşamı, amişler ve mormonların yaşamıyla benzer özellikler barındırıyor.
Din ve cinsellik konusunda da oldukça eleştiri var. Bir doğru ya da doğrular var, onların içine doğuyoruz ve bunları mutlak kabul ettiğimiz için sorgulamıyoruz. Zaten bunun yorumu net bir şekilde "iğdiş edilen beyinler" olarak aktarılıyor, çok haklı. İnsanın herhangi bir şeye inanma ihtiyacını din büyük ölçüde karşılıyor. İnanıyorum deyip inanmak da yetmiyor tam olarak, eğer dinin getirdiklerini tam yaşamıyorsan, havada kalıyor bu inanç. Günümüzde din birey ilişkisi hem benim açımdan hem de bence bir çok kişi için böyle diye düşünüyorum. Araftayız.
·
42 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Gülün Adı Hristiyan mezhepleri hakkında yazılmış belki de en iyi roman.
Değerlendirme için teşekkürler. Daha önce duyduğum bir kitaptı ancak ilk defa bu kadar ilgi çekici geldi.