Yayıncı ve editör Edmont Charlot, başkent Cezayir’deki Hamani Sokağı’nda bir yayınevi açar. Adı Vraies Richesses, Zenginliklerimiz. 7 metreye 4 metre, küçük. Ama içine edebiyatı, sanatı, dostluğu sığdıracak kadar büyük.
Merdivenlerinde Albert Camus un oturup yazdığı, Antoine de Saint-Exupéry ‘nin soluğunu bıraktığı, André Gide ’nin emeğini kattığı bir kitabevi bu. Ve Abdallah’ın sabrını devirip bıraktığı bir kitabevi bu. Abdallah, bugün hala, Hamani Sokağı’nda ilahi beyaz örtüsüyle bastonuna yaslanmış duran bir siluet.
Savaş, kitaplar yasak, kitaplar tehlikeli, yazarlar aranıyor, tutuklanıyor. Baskı yapacak kağıt yok, mürekkep yok, kitabı birleştirecek zımba yok. Ama edebiyat var, var olsun. İplikle dikilse de basılıyor kitaplar, okunuyor. Üstüne tutkuyla, şevkle konuşuluyor sabahlara kadar. Ne müthiş bir hissi var.
Cezayir halkının Fransa sömürüsü ve Hitler faşizmi karşısındaki fısıltıyla büyüyen ve zulmedenlerin kulağını sağır eden direnişine konuğuz. Fransız bayrağı altında diz çöküp köpek olduklarını haykırmadığı için, bağımsızlık istediği için kuyulara doldurulan, kireç fırınlarında yakılan, Seine Nehri’ne atılan cesetlerin sızısı var Adimi’nin satırlarında, ve Mağripli kadınların zılgıt sesleri. Ama umut da var.
Siyah beyaz görüntülerin, geçmiş hikayelerin kucağında sımsıcak, renkli bir anlatım sımsıkı sarılıyor okura.
ZenginliklerimizKaouther Adimi