İlk Travma: Doğum TravmasıPsikoloji
Merhabalar değerli okurlar. Öncelikle Doğum Travması'nı ilk kez ne zaman duyduğumu belirterek başlamak isterim. Doğum travması kavramıyla ilk kez 
Sigmund Freud ‘un 
Psikopatoloji Üzerine isimli kitabını okurken karşılaşmıştım. Bu kitabının 252. sayfasında Sayın Freud; “Doğum ilk kaygı deneyimidir ve bu nedenle kaygının kaynağı ve prototipidir.” demişti… (#104223082 ) zaten Otto RANK da Freud’un bu kısa cümlelerle değindiği tespitlerini daha detaylı bir şekilde ele alarak inceliyor ve şu an incelemesini okumakta olduğunuz kitabı yazıyor. Özür dilerim, baştan başlamam gerekirdi. Öncelikle Otto RANK’ın kim olduğu hakkında bazı bilgilere ihtiyacımız var. “Otto Rank ; 22 Nisan 1884 - 31 Ekim 1939) Avusturyalı psikanalist, yazar ve filozoftu. Viyana'da doğdu, 20 yıldır Sigmund Freud'un en yakın meslektaşlarından biriydi, psikanalitik temalar üzerine üretken bir yazar, dönemin önde gelen iki analitik dergisinin editörü, Freud'un yayınevinin genel müdürü ve yaratıcı bir teorisyen ve terapistti. 1926'da Rank Viyana'dan Paris'e gitti ve hayatının geri kalanında Fransa ve Amerika Birleşik Devletleri'nde öğretim görevlisi, yazar ve terapist olarak başarılı bir kariyer yaşadı…” (Kaynak:Wikipedia)
20 yıl boyunca Sigmund FREUD ile birlikte psikanalize katkı sunuyor sunmasına da, aralarındaki dostluğu –dostluktan öte baba oğul ilişkisi de diyebiliriz- bozan bir olay yaşanıyor. Freud’un; Artist Kişilik isimli makalesini okuduktan sonra, tıp kökenli olmamasına rağmen desteklediği ve çok kritik görevlerde vazifede bulunmasını sağladığı RANK, Freud’un yukarıda yer verdiğimiz İlk Travma ile ilgili cümlelerini geniş bir yelpazede inceler. RANK’ın ele aldığı bu konu, adı geçen kitapta, tüm travmaların ana kaynağı olarak gösterilmekte ve dolayısıyla Frud’un her şeyin kaynağı olarak gördüğü “Oedipus Kompleksi” isimli kavramın önüne geçmektedir. Bu kitabı yayınlaması ve psikanaliz yerine psikoterapi kavramını kullanması sebebiyle RANK, Freud dahil tüm psikanalistler tarafından acımasızca eleştirilir. Rank bu kitabında “döl yatağında geçen rahat bir dönemin ardından, çaba ve girişimi gerektiren doğum sonrası koşullara geçişin yeni doğan bebekte yarattığı dehşetin, en sağlıklı insanların bile sonraki yaşamında sürekli olarak var olan birincil kaygının kökeni olduğu görüşünü vurgulamıştı.”( 
Engin Geçtan S.8)
Yani daha basit ifadelerle açıklamak gerekirse, RANK’a göre, her insan anne karnındaki huzurlu karanlıkta yan gelip yatıyorken, birden sancılı bir sıkışmadan sonra parlak bir ışık ile beliren yeni dünyaya adım atar. Ve bu sancılı geçiş, insanın ilk travmasını oluşturur. İnsanlar bu huzurlu karanlıktan kopmanın sonucunda, tüm hayatı boyunca aynı huzurlu karanlığı arar ve anne ile tekrar birleşme arzusu ile yanıp kavrulur. Buna bağlı olarak da aşk, ölüm korkusu, din, tanrı, cinsiyet hasedi, eşcinsellik, küçük ve çoğunlukla sürüngen hayvan fobisi, mazoşist ve sadist eğilimler, örtünme arzusu (hayvansal kürk) gibi tepkiler gerçekleştirir. Yazarımız bunların nasıl gerçekleştiğini kitabında uzun uzadıya açıklıyor. Bunları teker teker açıklamam demek; kitabın tümünü buraya yazmam demek ki, o zaman da kitabı okumanıza gerek kalmaz. Psikoloji; perspektifi çok geniş olan bir konu. Her gelen ortaya kendi fikrini atmış ve “ her şey bundan kaynaklanıyor” demiş. Sigmund Freud 'u ayrı telden çalıyor, 
Carl Gustav Jung 'u ayrı telden, 
Otto Rank 'ı ayrı telden... Kime hak vereceğimizi, hangi kuram hakkında “ gerçekten çok mantıklı” diyeceğimizi şaşırmış durumdayız. Ama işin aslına bakarsak hepsi de haklı. Kolektif bilinç var ve bazı travmalarımız gerçekten de bizimle başlamadı, anamızın karnında huzurluyduk ve içimizin bir yanı o huzurlu karanlıktan koptuğu için halen yasta, libidolar var ve bunları düşürmekte başarısız olduğumuz zaman bize adeta küfürler yağdıran bir yanımız da var. Ve daha bilmediğimiz, hakim olmadığımız bir sürü kombinasyonun birer ürünüyüz hepimiz. İyi bir yazar ve güzel bir konu, kesinlikle tavsiye ederim… Keyifli okumalar dilerim…
Sigmund Freud ‘un Psikopatoloji Üzerine isimli kitabını okurken karşılaşmıştım. Bu kitabının 252. sayfasında Sayın Freud; “Doğum ilk kaygı deneyimidir ve bu nedenle kaygının kaynağı ve prototipidir.” demişti… (#104223082 ) zaten Otto RANK da Freud’un bu kısa cümlelerle değindiği tespitlerini daha detaylı bir şekilde ele alarak inceliyor ve şu an incelemesini okumakta olduğunuz kitabı yazıyor. Özür dilerim, baştan başlamam gerekirdi. Öncelikle Otto RANK’ın kim olduğu hakkında bazı bilgilere ihtiyacımız var. “Otto Rank ; 22 Nisan 1884 - 31 Ekim 1939) Avusturyalı psikanalist, yazar ve filozoftu. Viyana'da doğdu, 20 yıldır Sigmund Freud'un en yakın meslektaşlarından biriydi, psikanalitik temalar üzerine üretken bir yazar, dönemin önde gelen iki analitik dergisinin editörü, Freud'un yayınevinin genel müdürü ve yaratıcı bir teorisyen ve terapistti. 1926'da Rank Viyana'dan Paris'e gitti ve hayatının geri kalanında Fransa ve Amerika Birleşik Devletleri'nde öğretim görevlisi, yazar ve terapist olarak başarılı bir kariyer yaşadı…” (Kaynak:Wikipedia)
20 yıl boyunca Sigmund FREUD ile birlikte psikanalize katkı sunuyor sunmasına da, aralarındaki dostluğu –dostluktan öte baba oğul ilişkisi de diyebiliriz- bozan bir olay yaşanıyor. Freud’un; Artist Kişilik isimli makalesini okuduktan sonra, tıp kökenli olmamasına rağmen desteklediği ve çok kritik görevlerde vazifede bulunmasını sağladığı RANK, Freud’un yukarıda yer verdiğimiz İlk Travma ile ilgili cümlelerini geniş bir yelpazede inceler. RANK’ın ele aldığı bu konu, adı geçen kitapta, tüm travmaların ana kaynağı olarak gösterilmekte ve dolayısıyla Frud’un her şeyin kaynağı olarak gördüğü “Oedipus Kompleksi” isimli kavramın önüne geçmektedir. Bu kitabı yayınlaması ve psikanaliz yerine psikoterapi kavramını kullanması sebebiyle RANK, Freud dahil tüm psikanalistler tarafından acımasızca eleştirilir. Rank bu kitabında “döl yatağında geçen rahat bir dönemin ardından, çaba ve girişimi gerektiren doğum sonrası koşullara geçişin yeni doğan bebekte yarattığı dehşetin, en sağlıklı insanların bile sonraki yaşamında sürekli olarak var olan birincil kaygının kökeni olduğu görüşünü vurgulamıştı.”( Engin Geçtan S.8)
Yani daha basit ifadelerle açıklamak gerekirse, RANK’a göre, her insan anne karnındaki huzurlu karanlıkta yan gelip yatıyorken, birden sancılı bir sıkışmadan sonra parlak bir ışık ile beliren yeni dünyaya adım atar. Ve bu sancılı geçiş, insanın ilk travmasını oluşturur. İnsanlar bu huzurlu karanlıktan kopmanın sonucunda, tüm hayatı boyunca aynı huzurlu karanlığı arar ve anne ile tekrar birleşme arzusu ile yanıp kavrulur. Buna bağlı olarak da aşk, ölüm korkusu, din, tanrı, cinsiyet hasedi, eşcinsellik, küçük ve çoğunlukla sürüngen hayvan fobisi, mazoşist ve sadist eğilimler, örtünme arzusu (hayvansal kürk) gibi tepkiler gerçekleştirir. Yazarımız bunların nasıl gerçekleştiğini kitabında uzun uzadıya açıklıyor. Bunları teker teker açıklamam demek; kitabın tümünü buraya yazmam demek ki, o zaman da kitabı okumanıza gerek kalmaz. Psikoloji; perspektifi çok geniş olan bir konu. Her gelen ortaya kendi fikrini atmış ve “ her şey bundan kaynaklanıyor” demiş. Sigmund Freud 'u ayrı telden çalıyor, Carl Gustav Jung 'u ayrı telden, Otto Rank 'ı ayrı telden... Kime hak vereceğimizi, hangi kuram hakkında “ gerçekten çok mantıklı” diyeceğimizi şaşırmış durumdayız. Ama işin aslına bakarsak hepsi de haklı. Kolektif bilinç var ve bazı travmalarımız gerçekten de bizimle başlamadı, anamızın karnında huzurluyduk ve içimizin bir yanı o huzurlu karanlıktan koptuğu için halen yasta, libidolar var ve bunları düşürmekte başarısız olduğumuz zaman bize adeta küfürler yağdıran bir yanımız da var. Ve daha bilmediğimiz, hakim olmadığımız bir sürü kombinasyonun birer ürünüyüz hepimiz. İyi bir yazar ve güzel bir konu, kesinlikle tavsiye ederim… Keyifli okumalar dilerim…··
1.090 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
"Anamızın karnında huzurluyduk" :D Bu kitabı ben doğarken annemin karnına canını alırcasına tüm kilosuyla yüklenen doğum ebeme ithaf etmek isterim bulursam.. Travmama travma katmış sağolsun :D
