Annie Ernaux kendi bireysel hafızasına, sıkılıp mızmızlanmasın diye toplumsal hafızayı kardeş getiriyor. Oturup 1940’ların başında yapılmış ata yadigarı sandıklarında ne var ne yok döküyorlar ortaya. Sonrası bildiğimiz evcilik oyunu. İkinci Dünya Savaşı anne, Fransız toplumu çocuk, ve Ernaux uzatıyor savaşın elleriyle sahte mamayı Fransız toplumuna. Bak bebek, bu mama, ye de büyü. Bebeğin gaz sancıları, bebeğin kusmuğu, bebeğin boku püsürü, sürünmesi, emeklemesi, kalkıp koşması..2. Dünya Savaşı’nın kucağında sallanıp uyutulmaya çalışılan Fransa toplumunun hem ilk gülücükleri hem karabasanları..
Bu anne rolündeki cenabeti bilmeyenimiz yok. Bu cenabetten sebep yazılan ilk kitap da bu değil. Gelin görün ki, Ernaux başka türlü anlatıyor.
Bu, şimdiki zamanı yutup, sürekli geçmiş zaman kipinde yazılmış bir kitap. Geçmişe takılıp kalmışlık değil anlatmak istediğim kuşkusuz, geçmişi çengeline takıp getirmek, getirip ayaklarımızın önüne indirmek gibi bir şey.
Bu, birinci tekil şahsın yaşadıklarını, üçüncü tekil şahsın gözlerinden anlatan bir otobiyografi. Yazarın kendini ikiye bölmüş, bu bölünmeyi hem sezdirip hem de bize unutturarak yazmış olması mükemmel bir detay.
Bu detay ki, ona bu kitaba tek bir biçimi yakıştırmamızın önüne geçiyor. Çıksa da biri bu roman dese, haklısın birader deriz, ama tarih kitabı da dese, yine haklısın deriz. Yok anlatı diye atlasa biri, biri belgesel diye itiraz etse, haklısın haklısın, sen de haklısın. Öyle bir zenginlik.
Dedenizin gençlik hikayelerini anlatmaya başladığı bir belgesel düşünün. Siyah beyaz. Sonra yavaş yavaş ekran renkleniyor. Kitabın sonlarında artık HD kalitesinde, bizim çocukluğumuzdan görüntüler yağıyor.
Bir tarihin içinde kendini, tanıklıklarını görmek de ne bileyim, acayip hissettiriyor. Biz de vardık hep buralarda, bu tarih denen koca göbeklinin kucağında biz de oturduk dedirtiyor.
Yazar, işçi sınıfı çocuğu. Kendisi başlıbaşına bir sosyal sınıftan bir başkasına geçişin örneği olduğundan, yaşanan her şeyi politik ve kesinlikle yerinde tespitlerle aktarmayı başarıyor. Ama bunu öyle büyük büyük laflardan öte, akşam yemeği sofrasından, teknolojinin gelişiminden, müzikten bahsederken veriyor. Bir zamanlar bize, siz de her bir şeyi politikaya bağlıyorsunuz kardeşim diyenlere verdiğimiz cevabı veriyor gizliden: Yediğimiz ekmeğin tadını, içtiğimiz suyu politika belirlemiyor mu? Her şey politik değil mi? Öyle.
Kitabın sonunda yazar, kendisini yazmaya zorlayan hisse dair diyor ki:
“Bir daha göremeyeceğimiz yüzlere vuran ışığı yakalamak.” Sf. 223
“Artık asla olmayacağımız bir zamandan bir şey kurtarmak” Sf. 224
O ışık yakalanmış, o şey her neyse kurtarılmış. Yazmış kadın.
Siz de okurken, kendi sevdiklerinizin yüzüne vuran ışıktan, bir daha asla dönemeyeceğiniz zamanlardan bir şey kurtarırsınız belki, belli mi olur?
Keyifli okumalar..
··
2 +1'leme
·13,3bin Gösterim
10 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Bu platformda çok nadir olan, uzun ve müthiş inceleme bulmak, burada mümkün. Aklınıza fikrinize kaleminize sağlık (parmaklarınıza dijitinize de diye eklemeliyim:)
Emel Keleş
Gönderi Sahibi
Çok teşekkür ederim 
Gene Dekart . Emeğe saygı ve incelik de zor bulunur bir şey, ama ben şanslı bir insanım. 🍀
Gene Dekart . Emeğe saygı ve incelik de zor bulunur bir şey, ama ben şanslı bir insanım. 🍀
Emel Keleş
Gönderi Sahibi
Bugün Annie Ernaux e Nobel takdim edilirken söylenen, „kişisel hafızanın köklerini ortaya çıkarmaktaki beceri” sözünün karşılığı olan kitabı bir kez daha hatırlatmak istedim.
Annie Ernaux e Nobel takdim edilirken söylenen, „kişisel hafızanın köklerini ortaya çıkarmaktaki beceri” sözünün karşılığı olan kitabı bir kez daha hatırlatmak istedim.
Emel Keleş
Gönderi Sahibi
Asıl ben teşekkür ederim, okuduğun ve benimle düşünceni paylaştığın için 🙏
Kitaba yeni başladım. Ancak bu nefis incelemeyi okuduktan sonra insan bir an önce okumak , okumak okumak istiyor.
Reklam
Hakikaten screen shot alip arkadaslarima yolliyorum su an; bir sekilde link acilmadi ama yilmadim yorumunuzu yayacam 🤓🤓🤓!!!!Onlar da pazar keyfi yapsinlar ☕️☕️☕️
Emel Keleş
Gönderi Sahibi
🥰Teşekkür ederim. Kitapla pazar keyfi yapan arkadaşlara sahipseniz çok şanslısınız gerçekten 🌹
İnanilmaz guzel bir inceleme yazmissiniz, cok keyifliydi okumasi. Elinize saglik ve cok tesekkurler 🫶🏻 Bu kitabi birkac ay evvel okuma listeme almistim, cok merak ediyordum dogrusu. Fransiz tarihiyle beraber okumak istedigim diger fransiz yazarlarin roman, deneme, hikaye ve felsefe kitaplari grubuna mutlaka dahil etmeliyim 🤓 Ulke ulke okuma yapmak gibi bir huyum var; beynim klasör mantiginda kalici hafiza olusturabiliyor ancak cunku 😅😅😂 Fransa tarihi + edebiyati + sanatı paralelde okunacaklar bu konular; yoksa hatirlayamiyorum yazsam da..İliski ağı kurmak galiba cok daha kolay bir yontem bana gore; o anlamda da bu tam bicilmis kaftan bir kitap o mantiga uyan!
Emel Keleş
Gönderi Sahibi
😂Ben de okurken Annie Ernaux-Seneler okuyorum diye düşünmüyorum, Fransız Edebiyatı okuyorum diye düşünüyorum. Kafaların klasör,çok katlı çekmece vs gibi işlemesi bir ayrıcalıktır efenim. Günlük motivasyon için teşekkürler 🌺🙏