Birisini unutmak zorundaysanız, bunu sindire sindire yapın. Çünkü aklın zamansız öldürdükleri, yürekte amansız dirilir.
Paul Auster
12 Yorum
Öne Çıkan Yorum
Bir şeyin öldüğünü ve özgür olduğunu düşünürsün ve sonra onu içine çöreklenmiş sana gülerken bulursun. 
Sylvia Plath
Bu yorum görüntülenemiyor
“Kalkıp başka kente gidiyorum, sende geliyorsun. Şehir şehir geziyorsun düşüncelerimde.”
Deniz Kılıç
Bu yorum görüntülenemiyor
Unutmak, önce kabullenmekten geçiyor sanırım. Umut varsa unutmak eziyet, kabullenince hatırlamamayı önce başarıyorsun, sonra unuttuğunun bile farkına varılmıyor, taa ki karşına çıkınca nötr bi duygu olduğunu anlayana kadar. Tabi bu bir süreç, şairin dediği gibi sindire sindire, önce ağlarsın, sonra özlersin, sonra aklına geldikçe susturursun, sonra aklına gelmemeye başlar ve yıllar geçer. Ve unutursun...
Önceki 4 yanıtı göster
Zorunda kalıyorsan mutlu olamazsın ki...Mutluyum diye kendini kandırırsın. Hele sevdiğin birini kaybedince unutmak zorunda kalmak o daha bi beter acıtır canı
Reklam
Bu yorum görüntülenemiyor
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.