Fiziksel bir acı ve ruhsal bir bunalımla insan nasıl baş eder?
Okurken o kadar zorlandım ki bazı yerlerde. Bir insanın çektiği acıya bu denli şahit olmak bana çok zor geldi.
15 yaşından beri aynı hastalıkla mücadele eden bir insanın neredeyse imkansız denecek bir aşka düşmesi, derin fiziksel ve ruhsal acılar çekmesi, ona ister istemez acımayla bakılması içime oturdu diyebilirim.
Peyami Safa'nın bu ikinci okuduğum romanı birinci Fatih Harbiye idi. Ve ikisi arasında bir mukayese yapacak olsam bu romanı tercih ederdim.
Otoboyografik bir yönü var romanın. Bunu bilmeseniz bile okurken anlarsınız çünkü yazarın dediği gibi "Büyük bir hastalık geçirmeyenler, her şeyi anladıklarını iddia edemezler." eğer yazar böyle bir hastalık geçirmese idi bu acıyı bize bu denli hissettiremezdi diye düşünüyorum.
Keyifli okumalar...