İlk defa elime bir kitap olarak aldım Özdemir Asaf’ın Benden Sonra Mutluluk adlı eserini. Şiir türüne pek yakınlığım yoktur aslında tamamen parça parça orada burada okuduklarımdan biliyorum Asaf’ı da. Bu kitapla da tanışmam yine kendi seçimimle olmadı, kendiliğinden geldi bana. Bu büyük isme ayıp olmasın diye okudum ne yalan söyleyeyim Kafamda bazı mısralar, bazı cümleler var hep Özdemir Asaf denilince. Sen bana bakma, ben senin baktığım yönde olurum gibi… Şimdiye kadar duyduğum alıntılar haliyle seçmece olduğu için de hep en güzel şiirlerini okumuşum.
Benden Sonra Mutluluk, Özdemir Asaf öldükten sonra dergilerden, eski defterlerden derlenerek hazırlanan bir şiir kitabı. Nitekim sıralı bir düzeni olmadığı gibi belirli bir teması da yok. Ya da ne ararsanız var yani. Hani bazı şairlerin şiirleri sadece yazanları tarafından anlaşılır ya çoğu şiiri böyle bana göre. Örneğin; ‘Önümden çekil, Ayı, Göremiyorum.’ diye bir şiiri var. Evet, tamamı bu. Belki de bir yere öylesine not aldı şiir diye mi koydular, bilemiyorum. Kendi sevdiğim, bana dokunan kısımların tamamını da alıntılar kısmına ekledim. Anladım ki benim beklentim biraz yüksekmiş.
Kitabın önsöz kısmında Doğan Hızlan’ın kısa bir girişi var. Özdemir Asaf dosyasındaki şiirleri tarayarak seçme işi kendisine verilmiş. İnce eleyip sık dokumuş bu kitabı hazırlarken. Gerçek anlamda çok derin ve manası ağır şiirler de var tabi ki. Yine de keşke başka bir kitabını okumuş olsaydım dedim. En azından Asaf kendisi de hayattayken basılmış bir kitabını.
Özdemir Asaf şiirin açıklanmaması gerektiğini, şiirin açıklamasının kendi içinde olduğunu söylemiş. Bazı şiirlerde bunu görmeyi çok denedim, inanın bulamadım. Özgün bir kişiliği olduğu doğru fakat bazı şiirleri şiir olsun diye yazmamış olma ihtimali var. Belki de hayatta olsa bu şekilde derlenmesine en başta kendi karşı çıkardı. Şu yaşıma geldim hala çayıma üç şeker atarım, bu tadı da hayatımın her noktasında ararım Bu nedenle kitaba karşı bir yanım buruk kaldı.
Benim gibi hiç Özdemir Asaf okumadıysanız en azından bu kitabından başlamayın derim.
İncelememi içinde geçen şu şiirle noktalamak istiyor, keyifli okumalar diliyorum;
“Mit
İzi kalmaz
İziydi kalan.” S.63
Post Mortem dayısı bu incelemeyi sana ithaf ediyorum. :P
Benden Sonra MutlulukÖzdemir Asaf
Yeğenimin gözlerinden öp benim yerime kankilettam, ithafın beni ziyadesiyle memnun etti. Fikirler de paralel, bilirsin ben de pek şiir sever sayılmam, bilindik ve de vurucu şiirlerden bi kısmı var bende de o kadar 😅