Hayal kırıklığı!Edebiyat-Jerome_David_Salinger608.jpg)
Önce bir 50 sayfa okudum, kitap başlamadı. Sonra 100, bekle ablası başlar. Sonra 150, kitap hala başlamadı. Hani olur ya, kitabın bir giriş bölümü olur, anlatmak istediği şeye varana kadar biraz oyalar sizi. Bu kitap sadece oyaladı arkadaşlar, mevzuya bağlanmadı. Ne anlatıyordu, niye anlatıyordu bilen beri gelsin. Ve bende geri kalan 40 sayfayı okuyup bitirecek bir dirhem istek kalmadı. Koydum kenara.
Ergenlik sancıları mı? Barnes okudunuz mu hiç? Bir ergenlik anlatır, oturduğunuz yerden deli olursunuz karaktere. Ama en azından o ergenin başını tutar kaldırır, dünyanın geri kalanına doğru bir bakış atmaya zorlar. İnsan ilişkilerinin karmaşasına dair bir şeyler tutuşturur elinize, ellerinizdekilerle bakışırsınız. Ernaux’un Boş Dolaplar’ını okudunuz mu mesela? Bakın kendisi yazarın en acemi kitabıdır. Ergenlik ve sancı nasıl anlatılır bir görün. Öfkeyi elinizle tutacak gibi olursunuz.
Yani lütfen, bu kitapta anlatılan her şey ıvır zıvır. Vasat mı vasat olayların arka arkaya dizildiği, derinlikten yoksun, dil ve anlatımın eterinin koklatıldığı bu metni tam olarak ne kurtardı, ne onu bu kadar okunup sevilen bir kitap haline getirdi, inanın ben anlayamadım.
Karakter? Ana karakter için “ergenlik sancıları çeken biri” nden başka yorum yok. Yan karakterlerden ne kaldı mesela avucunuzda? Sivilcesini sıkan, traş makinesini asla temizlemeyen kişi falan? Bu kadar mı yüzeysel olur her şey? Yani bu kadar mı olur?
Nerede bu kitabın çok övülen derinliği Allah aşkına? Ivır zıvır konuların arasına bir iki güzel cümle, insanın yüreğine dokunacak küçük birkaç yama serpilmiş, ama kurtarmıyor.
Karakterin bel altı, argo kelimelerden dikilmiş bir dili var. Olur, sorun değil, tüm karakterler beyefendi olmak zorunda değil….de, bunca küfürlü konuşmayı niye okuduğumu anlayamadığım için biraz sinirliyim açıkçası. Sahi, niye ya?
Ve..İki günden beri en az 100 kişi yazdı. Daha önce hiçbir kitapla ilgili bu kadar etkileşim almadım yeminle. Bakın, 1 kişi bile, oku, güzel kitap demedi. Yarım bırakanlar, okudum ama beğenmedim, ben mi bir şey kaçırdım acaba diyenler, bir türlü hikayenin içine giremedim diyenler..Sevmeyince söyleyin be kardeşim, hatta niye sevmediğinizi de söyleyin, amme hizmetidir bu.
Dümdüz söylüyorum, gidin başka kitap okuyun. Hiç beklemiyordum ama, bu yılın ilk büyük hayal kırıklığıydı. Ve hayatım boyunca yarım bıraktığım parmakla sayılı kitaptan biri oldu kendisi. Bravo.
··
1 +1'leme
·9,2bin Gösterim
22 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Şimdi bitirdim kitabı ve kendimi o kadar enayi hissediyorum ki çok sinirliyim. İlk sayfada hasta olmasının sebebini son sayfaya kadar bekledim, bütün o zırvalıkları sırf sebebini öğrenmek için okudum veee son sayfa da yazan şey, “sebebini anlatmak istemiyorum” oldu. Gerçekten zaman kaybı bir kitaptı.
😃 Ne güzel bir inceleme olmuş, çok hoşuma gitti. Bu arada ben kitabı beğenen gruptanım ve çoğu konuda epey farklı düşünüyorum sizden. Yan karakterler olmaması mesela, bir eksiklik değil, bir tercih benim gözümde ve beğendiğim bir tercih. Argosu da öyle, zira çok dürüst ve içten buluyorum; süslü kelimelerin ardına saklamadan bir ergen nasıl hissederse o. Hatta hepimiz hani kafamız bozduğunda nasıl hissedersek o.
Ama dolu dolu yapılan farklı fikirdeki bir incelemeden nasıl da keyif aldım. Kaleminize sağlık. Olur da benim görüşlerimi de okumak isterseniz, buyurun:
#137830048
Şaşırdık mı? Hayır...
Bir kitabın, okuru ile arasındaki liyakat bağına inancım tam...Ve sen de bu liyakat hakkını gayet yerinde vermişsin, öpüyorum...
Kitapları yarım bırakmaktan hiç hoşlanmayan biri olarak bu kitabı yarım bırakmakla bırakmamak arasında gidip geliyordum her okuyuşta herhalde biraz sonra akmaya başlar dedikçe olmuyordu incelemenize denk geldim teşekkürler 🌸
Reklam
Emel Keleş
Gönderi Sahibi
İnanın bilmiyorum. Ama bir mantığı vardı yanlış hatırlamıyorsam. Deniz Yüce Başarır’ın hazırladığı Ben Okurum podcast’inde detaylı bir sohbet var bu kitapla ilgili. Spotify ya da Storytel üzerinden dinleyebilirsiniz ilginizi çekiyorsa.