Kitabın başında insanların küçük şeylerden mutlu olamadığından dert yanıyor Mina Hanım. Oysa mutlu olunacak ne çok şey var değil mi Mina Hanım? Yağmur gibi, yıldızlar, denizler, çocuk sesleri, hatta aşk gibi... Mina Hanım güzel günler geçirmiş, mutlu olmayı becermiş, hayata tutunmayı ve eğlenmeyi bilen bir kadın orası kesin.
Biz yatla değil de küçük bir kayıkla denizlere açılırdık, lüks yatlarla gelenler bizim mutluluğumuza erişemezlerdi diyor. Uludağ’da iki hafta kalmak için çadır kurardık diyor. Denize aşık, iyi yüzücü kendisi. Bazen dış ülkelerdeki gittiği yerleri, bazen de gittiği yerlerde neler yediğini bol bol anlatıyor. Elinden geldiğince de tüm bunlara sanki herkes istediği anda ulaşabilirlermiş gibi bir tavır takınıyor. Benim Bodrum’daki evim eski Bodrum evlerinin şeklindedir. Asla daha çok büyütüp, üstüne kat çıkmayı düşünen para avcıları gibi olmadım diyor. Bunu yapanlardan yana da çok dertli.
Biz de çok dertliyiz Mina Hanım. KÜÇÜK bir kayıkla bir kıyıdan başka bir kıyıya güçlükle geçtiğimiz zorlu anılarımız hiç olmadı. Çünkü ne küçük bir kayığımız oldu ne de kayığı olan bir arkadaşımız. Bodrumda değil küçücük bir ev almak bu gidişle kimseler bir haftalığına tatile bile gidemeyecek artık oraya... Avrupa gezilerini geçtik bayramlarda memleketlerine, köylerine gidemeyenler var artık. Ve hiç kimsenin bu kadar zamanı da yok. Çalışmaları gerek, çalışmaları, daha çok çalışmaları. Küçük bir ev almak için değil, oturdukları iki odalı evin o uçuk kirasını ödemek için.
Yani Mina Hanım bize çok daha küçük mutluluk yolları sunman gerek. Ve çok daha ucuz... Çakıl taşları demiştin mesela orada kalmalıydık biz, oralarda bir şeyler daha bulabilirdik belki ulaşabileceğimiz.
Kesinlikle seninle yanlış bi kitap da tanıştık Mina Hanım çok sıkıldım ve itiraf ediyorum ara ara da bir kaç sayfanı atladım. Ama bir sonra ki okuyacağım kitabında her şeyin çok daha güzel olacağına inanıyorum. İçine sığmayan o sevgiyi, umudu ve senin değişinle içinde ki o mavi ışığı gördüm ben. Güçlü bir karakter olduğun kesin ve ben güçlü kadınlara duyduğum hayranlığı gizleyemem. Beni daha çok içine çekecek bir kitabında buluşmak dileğiyle.
Herkese keyifli okumalar
··
2.392 Gösterim
9 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Aynı rahatsızlığı ben de yaşadım Mustafa hocam. Galiba 60 sayfa felan okuduktan sonra bıraktım okumadım😐
Güzel inceleme için teşekkürler 🙏☘️
Bir Dinozorun Anıları belki buna başlarım bi gün:)
Bir Dinozorun Anıları belki buna başlarım bi gün:)
Mustafa Kemal Baba
Gönderi Sahibi
Yalnız olmadığımı görmek güzel. Anılarını ben de okuyacağım hocam :)
Mustafa Kemal Baba
Gönderi Sahibi
Evet. Biraz içimi dökmüş gibi oldum :) ben teşekkür ederim okuduğunuz için.
Mesela Hüseyin Rahmi okuyun asla sıkılmazsınız. Ben 70 lerden sonra yazılan kitapların akıcılığına ve güzelliğine inanmıyorum. Nadir çıkar.
Eleştirinizi saygıyla okudum ama katılamıyorum ne yazık ki. Yanlış anlamayın, zengin değilim. Evim de yok, yatım da. Ama kendime göre küçük mutluluklarım var. Bu benim için sabah erkenden içilen bir kahvedir, sizin için başka bir şeydir. Bunu bulmanızı çok isterim. Mina Urgan da bu konudan bahsediyor biraz işte, bir de fark ettiyseniz onun da yaşadığı çoğu şey emekliliğinden sonra oluyor. En azından yazdığı yerler diyelim. Demek istediği şey mutluluk Bodrum'da bir evle ya da küçük bir yatla gelir değil, zaten kendisi de o çok istediği yatı alamamış. Aksine mutluluğun küçük şeylerde olduğunu söylüyor. Küçük ama büyük: Kitaplar ve Deniz gibi...
Mustafa Kemal Baba
Gönderi Sahibi
Kitapla ilgili şu an ne desem yalan olur. Fakat küçük şeyler diye bahsettiği şeyler bence bir çok kişi için bir hayalden ibaretti. Ki gezilen çoğu yer için gençliğiyle emeklilik sırasında oluşan farklara da değinmiş. Siz kahve beni mutlu eder dediniz ben de incelemede de bahsetmişim çakıl taşlarında kalacaktık biz diye. Tabii okunan bir kitaptan herkes aynı fikri çıkaracak diye bir şey yok. Ben de incelememe yazdığınız eleştiriye saygı duyuyorum.
Kitapta anlatım bozukluğu var, sıkıcıysa, onu anlarım ama gezmeyi, eğlenmeyi masrafla ilişkilendirmenize katılmak mümkün değil.
Gezmek, okumak, yazmak, düşünmek, enstrüman çalmak, spor ve benzeri bir çok konu parayla ilgili değil, tercih meselesidir.
Örneğin ben 30 yıldır en masraflı, zor ve zaman isteyen gezi türü olan dağları, doğayı geziyor, gözlemliyorum. Bir hafta, 15 günlük uzun yürüyüşler yapıyorum, şehir ve dağ koşularına katılıyorum.
Bu otuz yılda gezi masrafımın tümü bir tiryakinin bir yıllık sigara masrafı ya da şehir içinde her yere otomobille giden birinin bir yıllık yakıt masrafı kadar bile değil.
Ben sigara kullanmam, şehir içinde özel araçla seyahat yerine toplu taşıma araçlarından faydalanırım.
Reklam
