Ahmet ÜmitSis ve Gece
Kitabı beğendim ve okunmasını tavsiye ederim.
Sis ve Gece, yazarın okuduğum ilk kitabıdır.
Yine bu kitap analiz kitaplarımızdan birisiydi.
(İnceleme spoiler içerir.)
Kitabın ilk bölümünde yazar dikkat çekici, gizemli bir giriş yapıyor. Sonraki bölümlerde bu bölümdeki olayın detaylarının verileceği düşüncesi, kitabın sonuna kadar okuyucuyu düşündürmeye yöneltiyor. En azından beni öyle düşündürdü. Ama hemen buradaki eksiklikten bahsedeyim ki burası hiç bir yere çıkmıyor, bu bende eksik kalmış bir parça oldu.
Kitabın akışı, olayların gerçekleşmesi güzel bir şekilde işlenmiş. Polisiye bir eser olması sebebiyle heyecan hep var ve bu sürükleyici bir şekilde kitapta ilerlemeyi sağlıyor. Film tadında bir anlatım hakim. Yine kitap alanıyla ilgili çokta kelime barındırıyor ve benim kelime hazneme katkıda bulundu diyebilirim.
"Kitabın kısaca özeti;
Ana karakter Sedat, Mine ile bir türlü gizli aşk yaşıyor ve bunu da 'bir tür delilik olarak' ifade ediyor. Sedat'ı 'çoktan unutmuş olduğu bir dünyaya götüren kişi' Mine ve Mine'ye olan aşkı. Olaylar buradan sonra başlıyor. Sedat önce teşkilatta idolü olarak gördüğü Yıldırım abisininim ölümüyle derinden etkileniyor. Daha sonra da onu yıllardır unutmuş olduğu dünyaya götüren Mineyi kaybediyor. Her şeyin üst üste geldiğini düşünen Sedat Mine'yi bulmaya çalışarak kendini avutuyor.
Sedat olaylar hakkında sürekli akıl yürüterek olayları çözümlemeye çalışıyor. Burada okur da her olay için kendi akıl yürütmesini yapıyor. Yani bir süreliğine polis oluyorsunuz. Nereye gitmiştir, ne olmuştur, sonunda ne olacak diye düşündürüyor.
Kitapta yakın tarihimizden izler de bulunuyor. Devlet, teşkilat, sağ-sol, örgüt gibi detaylar da verilmiş kitapta. Edebiyat da var tabi ki, o da es geçilmemiş.
Yine burada benim önemli gördüğüm yazarın kendi inancını ve düşüncelerini kitaptaki karakterler üzerinden alttan alta işlemiş olmasıdır. Bunu açıkça görebiliyorsunuz.
Kitabın sonlarına doğru yaşanan doğru duygusal anlar, yanlış olaylarla birleştirilmiş ve son bölümdeki bazı kısımlar olmasa kitap daha güzel olurmuş diye düşünüyorsunuz. Çünkü bazı kısımları sadece yazmış olmak için yazılmış, anlam ifade etmeyen kısımlar.
Kitabın sonlarında yazar anlamlı ve gerçekten vurucu bir son ile şaşırtıyor bizi. Ama bu acı sonu veremeden önce bu son ile ilgili sürekli ip uçları veriyor, okuru da çeşitli detaylarla bu sona hazırlıyor.