Cihat ÇETİN
@chtc
"Yoruldun ama buldun ey kalbim emaneti"
Şu anda okuduğu kitap
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Cemile
Cengiz Aytmatov 
Cemile
Kitabı beğendim, okunmasını tavsiye ederim.
Bu aslına inceleme yazısında çok özetli inceleme oldu. O yüzden çokça spoiler içermektedir. Kendime not olarak yazıyorum bunları.
Cengiz Aytmatov'dan yine okunası bir eser. Kısa, öz, yöresel ama konu itibariyle evrensel bir eser.
Kitapta Kırgız geleneklerini, akrabalık ilişkilerine detaylıca şahit oluyoruz. Hele bir de kadın anlatımları var ki. Baş hatun, baybiçe, büyük ana... Kadının evinin yükünü nasıl sırtlandığından bahsetmekte. Yazar yine ustaca tasvirini Cemile'yi anlatırken kullanıyor. Cemile sert, kaba, erkek mizaçlı biri ama bütün bunlara rağmen Cemile, şen şakrak birisi.
Yine kitapta gördüğüm şey sizi alıp da oralara, o topraklara götüren betimlemeler. Misal Kurkurcu Çayı...
Ustaca betimlemeler hemen ardından çok hoş kişileştirmeler ile devam ediyor. Kurkurcu çayı söğüdü dövüp büküyor, ağustos mest olmuş Danyar'ın türküsünü dinliyor, güneş gülüyor, bozkır uykuya dalıyor, yeri öpen şiddetli bir bora geliyor, fundaların sapları hüzünlü bir şekilde ötüyordu.
Görüldüğü gibi sık sık doğa olaylarından bahsedilen bir eser olmuş.
Yine kitapta sorulan sorular ile okuyucuları hikayeye ortak etmek istemektedir.
Seyit karakteri de önemli bir yere sahip kitapta. Seyit çok soru soran çok meraklı bir çocuk. Aynı küçük bir çocuk olmasına rağmen sorumluluklarını bilen birisi. Zaten küçük yaşta verilen bu sorumluluklar ona büyümüş hissi veriyor ve bu durum onu mutlu ediyor. Ya da yaşadığı hayat onu buna mecbur kılıyor. Burada şuna değinmek isterim ki Seyit in bu durumu bizim Anadoludaki çocukları andırır. Küçük yaşta sorumluluk almak, hayat şatlarının onlarını erken olgunlaştırması gibi. Cemile ise Seyit'in koruyucusu, yakın arkadaşı, yakınlık duyduğu biri. Aynı durum Seyit için de geçerli tabi. Burada önemli olanHikaye
Cengiz Aytmatov Cemile
Kitabı beğendim, okunmasını tavsiye ederim.
Bu aslına inceleme yazısında çok özetli inceleme oldu. O yüzden çokça spoiler içermektedir. Kendime not olarak yazıyorum bunları.
Cengiz Aytmatov'dan yine okunası bir eser. Kısa, öz, yöresel ama konu itibariyle evrensel bir eser.
Kitapta Kırgız geleneklerini, akrabalık ilişkilerine detaylıca şahit oluyoruz. Hele bir de kadın anlatımları var ki. Baş hatun, baybiçe, büyük ana... Kadının evinin yükünü nasıl sırtlandığından bahsetmekte. Yazar yine ustaca tasvirini Cemile'yi anlatırken kullanıyor. Cemile sert, kaba, erkek mizaçlı biri ama bütün bunlara rağmen Cemile, şen şakrak birisi.
Yine kitapta gördüğüm şey sizi alıp da oralara, o topraklara götüren betimlemeler. Misal Kurkurcu Çayı...
Ustaca betimlemeler hemen ardından çok hoş kişileştirmeler ile devam ediyor. Kurkurcu çayı söğüdü dövüp büküyor, ağustos mest olmuş Danyar'ın türküsünü dinliyor, güneş gülüyor, bozkır uykuya dalıyor, yeri öpen şiddetli bir bora geliyor, fundaların sapları hüzünlü bir şekilde ötüyordu.
Görüldüğü gibi sık sık doğa olaylarından bahsedilen bir eser olmuş.
Yine kitapta sorulan sorular ile okuyucuları hikayeye ortak etmek istemektedir.
Seyit karakteri de önemli bir yere sahip kitapta. Seyit çok soru soran çok meraklı bir çocuk. Aynı küçük bir çocuk olmasına rağmen sorumluluklarını bilen birisi. Zaten küçük yaşta verilen bu sorumluluklar ona büyümüş hissi veriyor ve bu durum onu mutlu ediyor. Ya da yaşadığı hayat onu buna mecbur kılıyor. Burada şuna değinmek isterim ki Seyit in bu durumu bizim Anadoludaki çocukları andırır. Küçük yaşta sorumluluk almak, hayat şatlarının onlarını erken olgunlaştırması gibi. Cemile ise Seyit'in koruyucusu, yakın arkadaşı, yakınlık duyduğu biri. Aynı durum Seyit için de geçerli tabi. Burada önemli olan