Rüveyda
Kitabı beğendim, okumanızı tavsiye ederim.
Kendime not.
Bazen bir şiir için tüm kitabı okumak gerekir. Zaten okumuş olduğum üç beş şiir kitabını da içinde bir şiir için okumuşumdur. Şiir kitapları, zor. Okumak zor, anlamak zor, hissetmek zor, bitirmek zor bana göre tabi. Rüveyda'yı okurken ayrı bir zorlandım nedense. Rüveyda ile başladı, Rüveyda ile devam etti. İçinde umut da vardı umutsuzluk da. Bazen bahar geliyordu, bazen şairin mağlubiyetleri kabullenişi. Ama mağlubiyetleri kabul ederken de mağrur bir duruşu vardı. Şiirlerde sık sık seslenişlerle karşılaştım. Ve beklenti. Beklentilerle dolu şiirler gördüm. Bu aralar okuduğum kitaplarda bolca çöllere ve güllere rastlıyorum. Aynalara da değinmiş yazar çokça. Herhalde insanın kendisini görüp, kendi iç hesaplaşmaların yapılmasını istemiş ya da ben öyle anladım. Velhasıl güzel şiirlerin bulunduğu bir kitaptı. Beni biraz yordu ama okuduğuma değdiğini düşünüyorum.
Söyle Bana Hindiba
Okunmasını tavsiye ederim.
Buraya not ettiğim ilk şiir kitabı. Aslında bir inceleme yazısı değil bunlar. Şiir kitabını tahlil edecek donanıma da sahip değilim. Bana göre okunması en zor kitaplardır şiir kitapları. Okuduğum şiir kitabı sayısı bir elin beş parmağını geçmez zaten. Her şiirin ayrı bir hikayesi vardır tabi. Her şiir kendi çapında tahlil edilmeli. Kitapta beğendiğim şiirlerin alıntılarını paylaştım zaten.
Söyle Bana Hindiba özelinde konuşacak olursak, kitaba ismini veren şiirler başlıyor. Zaten en güzeli de bu şiirdi diyebilirim. Burada önemli olan husus, şiirleri, onları yazan şairler tarafından dinleyebilmek. Çünkü yazarken hissettiklerini okurken de hissedebilir şair ve bunu da dinleyicilere aktarabilir. Nurullah Genç de böyle bence. Kitabını, şiiri okuyuşunu dinlediğimde almaya karar verdim. Öyle nahif, öyle içten, öyle hissederek okuyor ki şiirini, etkilenmemek elde değil.
Şiirleri dinlemek okumaktan daha güzel geliyor bana.