En büyük lanetim kamburum falan değildi , sevgisizlikti!
Hayatta hangi insan kamburuyla yaşamıyor ki? İnsanlara atfedilen söylemler , aile ilişkileri, ikili ilişkiler hepsinde karşımıza çıkıyor . Yüklerimiz ağırlaştıkça hayat bir yerden sonra ya çekilmez olup iç sesimizle başbaşa kalıyoruz , ya da mecburi kabulleniş başlıyor .Anlaşılmak , görülmek , sevilmek istenirken itilip kakılmanın içinde buluyoruz kendimizi bir yerden sonra da içten içe duyulmayan çığlıklar halini alıyor . Uyumanın bile zaman zaman iç acılarımızı bastırıp Acibe gibi güzel hülyalara dalıp az da olsa rüyalarda mutluluk arayışına kaçıyoruz . Bir el istiyoruz, anne eli sıcaklığı baba şefkati küçücük de olsa sevgi sözcükleri, canımızı en çok acıtan şey de canımız dediğimiz kişilerin sevgi eksikliği oluyor . Kardeş Nazenin de kendine hayat çiziyor bu yolculukta kaçıp gitmeyi kurtuluş sayıyor aslında bu kaçış kendinden kaçış oluyor anneye ve babaya benzememek için.Acibe keşke diyor keşke...beni de alıp götürseydi kapısında köle yapsaydı razıydım diyor bu çığlıklar içten içe kanatıyor okuyucunun yüreğini . Bu hayatta yalnızlık çeken hayatın sillesini yemiş nice insanlara örnek bir karakter Acibe.Ebeveynler olarak çocuklarımıza sevgi ve ilgi eksikliğinin nasıl tezahür ettiğinin göstergesi Acibe ve Nazenin'in çocukluğu .Aile olabilmenin ve sorumluluk almanın ne kadar önemli olduğunu okudukça hissettiriyor kitap.Yanlış seçimler ve kararlarımız olduğu sürece sırtımızdaki bu kamburumuz hiç bitmeyecek ve başkalarına da bu kamburu yüklemiş olacağız belki bilerek belkide o anki psikolojiyle yapmış olacağız.
Komşuluk ve akraba ilişkilerinde ki çekememizlilik , riyakarlığı , yapmacık tavırları ince nüanslarla ,samimi bir şekilde ustaca ele almış yazarımız. Aşk konusunu işlerken de sevmenin de bazen en büyük imtihan olacağını vurgulamış .
Osmangazi Belediyesi'nin düzenlediği yarışmada Tanpınar ödülünü aldığı ilk romanı, kısa süre içinde yazılmış olmasına rağmen takdire şayan bir üslup ve anlatımla karşılaşıyorsunuz .Kendisini canı gönülden tebrik ediyorum . 
Esra kahya b. Edebiyatımıza ışık olsun yolunuz , yazılarınızla çiçeklensin .
Okuyun okutturun ...
Esra kahya b. Edebiyatımıza ışık olsun yolunuz , yazılarınızla çiçeklensin .
Okuyun okutturun ...··
1 +1'leme
·3.454 Gösterim
5 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Aileler kendi geçmişinin intikamını çocuklarından alıyor . Böylece hastalıklı nesiller meydana geliyor ve bu halka kırılana kadar devam ediyor. 
Étienne Balibar ın dediği gibi hastalıklı ailelerden , hastalıklı toplumlara geçiş yapıyoruz ve nesilden nesile aktarılan önyargı , nefret gibi duygular “toplumsal hafıza” haline geliyor .
Emeğine sağlık Zeynep🙏 yüreğinden yazdığın bir inceleme olmuş. Merak ediyordum kitabı, incelemenden sonra listeme alıyorum.
Étienne Balibar ın dediği gibi hastalıklı ailelerden , hastalıklı toplumlara geçiş yapıyoruz ve nesilden nesile aktarılan önyargı , nefret gibi duygular “toplumsal hafıza” haline geliyor .
Emeğine sağlık Zeynep🙏 yüreğinden yazdığın bir inceleme olmuş. Merak ediyordum kitabı, incelemenden sonra listeme alıyorum.
Z.K
Gönderi Sahibi
Teşekkür ederim Feyzam . Dilimin döndüğünce dile getirmeye çalıştım duygu ve düşüncelerimi. Yazarımız zaten başarılı bir şekilde kaleme almış gözlemlemelerini güzel bir şekilde ifade etmiş o duygu yoğunluğunu fazlasıyla hissettim tek kelimeyle okumalısın diyorum 🌼
Zeynep Hocam çok teşekkür ederim 🌷 Ne güzel bir yorum olmuş. Kambursuz günlerimiz olsun ☘️🤍
Z.K
Gönderi Sahibi
Ben teşekkür ederim güzel yorumunuz ve bize kattığınız edebi eser için kaleminiz daim, yolunuz açık olsun 💐 Siz hep yazın yazdıkça ışığınız daha da parlasın . Okurunuzun bol olması dileğimle .
