Yazar:
Michel del Castillo
Çevirmen:
İnci Kaplan Gül
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 9 dk.
Sayfa Sayısı:
111
Basım Tarihi:
1994
İlk Yayın Tarihi:
1958
Yayınevi:
Can Yayınları
Orijinal Adı:
La Guitare
ISBN:
9789755104966
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
:::mutlaka okunmalı:::İnsan ve Duygular
İspanyol asıllı Fransız yazar Michel del Castillo’dan, lanetlenmiş 1ruhun yalnızlığını, bu büyük temanın en çetin noktalarını en güzel şekilde anlatan kitaplardan 1i olsa gerek "Gitar", dışlanmışlık hikayesinin anlatıldığı diğer 1durum da Afrika Edebiyatı dir ki yine görünüşümüzle dışlanmışızdır hayatta...
İspanyol edebiyatı okuyup da insanın içinin acımaması durumu olamazdı, tabi 1de tüm büyülü gerçekçiligi ve yine ayrı 1dışlanmışlığıyla Gaixa var ki ne kadar İspanyol edebiyatı okuduysam içim mutlaka sızlamıştır, bu kitapta da aynı acı duygularla soluksuz 1çırpıda okudum...
Hikayenin neresinden tutsan elinde acı kalır. Aile içi durumlara mi üzülse insan, toplumsal davranışlara mı, toplum içinde varoluş çabasına mı, yoksa yine İspanya yoksulluğu içindeki sisteme mi bilemiyor...
Doğuştan cüce, kambur 1 ucube gibi olan kahramanımız daha doğarken yalnızlığa mahkum edilip her defasında kendi ile hayalleri arasında gidip gelmiştir, ne de olsa hayaller sınırsız ama 1yere kadar oluyor herşey işte hayatta, tam 1umut derken yine yalnızlığa mahkum eden topluma insanin lanet okuyup isyan edesi geliyor...
Kitaptaki tüm kadın halleri de benim için kitabın en etkileyici yerleriydi zira kadının üstün haldeyken dışlanip, dışlanmışken yine üste çıkmış olması ya da her türlü kullanılma durumu , korkuları, aciz duruma gelme halleri etkileyici bölümler arasındaydı...
Benim için müzik, toplumları 1leştiren en büyük etkidir ama arada zihinsel bağnazlık yoksa en büyük 1leştirici güçtür diye düşünürken, hayattaki iyi insanı da kötü yapmaya yöneltme durumu karşıma çıkar tüm acımasız kayıplarıyla...
Karşısına duvar misali dikilen talihinden sıyrılıp toplumda kabul görebilmek için insan doğasında saklı olduğuna inandığı masumiyete sığınan, lanetli ve yalnızlığa mahkum 1ruhun öyküsü olan
Gitar benim en büyük umudumdu: İnsan olmak umudum1000Kitap
Beni uzun zamandır düşünmeye bu kadar çok sevk eden başka bir kitap olmadı. Gerçekten insan doğasına dair çok doğru ve çarpıcı tespitlerin olduğu, okuyucunun dikkatinden kaçmış önemli bir eser. Yazar toplumda farklı olmanın ne demek olduğu çok çarpıcı bir şekilde gözler önüne seriyor. Bizden olmayanlara karşı düşünce ve davranışlarımız nasıl şekilleniyor? Kitapta işte bu sorunun cevaplarını arıyoruz. Kahramanımızı ben değil de bırakalım size kendisi anlatsın:
“Çirkinim. Korkunç bir çirkinlik bu. Bana acı veren bu itirafla başlamak istiyorum öyküme.
Çirkin!.. Beni okuyacak olan sen, bu• sözcüğü iyi anlamalısın. Bin türlü güzellik olduğu gibi bin türlü de çirkinlik vardır. Dahası, çirkin güzellik bile vardır: Kendini beğenmiş güzellik. Bana gelince, ben tam anlamıyla çirkinim. Cüce, kambur, tek gözlü; burnum bir boksörünki gibi yassı ve kocaman, kırmızı bir yara izi yüz çizgilerimi bozuyor. Korkulacak kadar çirkinim. Gülmeye kalkışınca, yüzümü gören iyi insanlar bucak bucak kaçıyor benden... Bununla birlikte seni korkutmak istemiyorum, hatta senden merhamet dilenmek de. Korkutmaktan ve acındırmaktan bıktım. Kötü ve iyi olmaktan usandım.”
Bu cüce için çirkinlik nedir?
Yağmurdan rüzgardan başka dinleyecek kimsenin olmaması mı
Hayvanat bahçesinde incelenen bir su aygırı gibi olmak mı
İnsanların sizi görünce haç çıkartması mı
Sizi doğuran kadının bile sizi görmek istememesi mi
Sadece geceleri dışarı çıkabilmek mi
Aşktan ya da onun gibi bir nedenden dolayı değil de mutsuzluktan ölmek mi
Sevgiyi arayıp kötülüğü bulmak mı
Çirkinken daha çirkin olmak mı
Kendi kendinden bile korkmak mı
İnsanı değil de denizi sevmek istemesi mi
Çirkinlik bunların hepsi. Bu duyguları hisseden biri hayata nasıl tutunabilir? Nasıl geleceğe dair umut besleyebilir? Sayısız ölüm çeşitleri içinde en
İnsan olabilmek
"Farklı" olmanın, toplum tarafından "Normal" kabul edilenin dışında kalmanın ne kadar zor ve ağır olduğunu anlatan kısa fakat çok anlamlı bir kitap.
Okurken "Notre Dame'ın Kamburu" yada "Bir Garip Aşk Öyküsü"nü hatırladığım çok güzel bir okuma oldu benim için.Mutlaka tavsiyemdir.
Puan vermedi·111 syf.·
2021 86. kitabı
DİPÇE :
İki yeşil tepe, arasında ortada deniz bulunan bir vadi, kırk kilometre ileride yabanıl kayalar ve aşkından her gün ölen, ama asla gerçekten ölmeyen kıskanç bir deniz...Burası Galiçya .
Ve bu güzelliğe tezat inadına çirkin bir yüz, çirkin bir beden ,dişsiz bir cüce bir kambur...
Yazar, adını bilmediğimiz ama ona tüm dillerde tamamlanmamış yarım kalmış anlamındaki "Quasimodo" dememizi hissettiren bir kamburun hikayesini kamburun dişsiz dayanıksız ağzından aktarıyor okura.
Karakter kendi çirkinliğini alabildiğine ortaya koyarken okurun yüreğinde kambur kambur bir yalnızlık büyüyor ve aslında anlıyoruz ki okuduğumuz sadece kamburun değil ne zaman nasıl yitirildiğini bilmediğimiz isli puslu bir insan/sız/lığın öyküsüdür.
Cinsel,dinsel, kültürel ve etnik kimliklerinden, tercih veya görünümlerinden dolayı ön yargılarla yok edilen , cehaletin mahkum ettiği nicelerin öyküsüdür.
Kambur iyi olmak isteğinden söz eder metin boyunca çünkü iyilik etmekle iyi olmak arasında ince bir çizgi vardır diğerleri iyilik eden ele tüküren iyi olamayanlardır aslında ve bir cüceyi kendi görünümü gibi ucube bir kötülüğe hapsetmek isteyenlerdir bu nedenle koşullar kamburun canavarca rollere bürünmesini destekler adeta, tecavüze korkuya ve karanlığa iterler.Toplumun ona biçtiği bu davranışlar silsilesine her fırsatta iç sesi hayır der ve bir kamburun kalbi olmasının cefasını çektirir.
Doğduğu andan itibaren anne sevgisinden baba ilgisinden mahrum kalmış kambur, hayatla bağını kendisi gibi dışlanmış biri olan Gaixa ile kurar süt annesi olan bu kadın bir diğer ötekileştirilendir ve bu iki dışlanmışın hayata bakışları farklıdır.Gaixa öfkeye ve lanete boyun eğmiş sevgi beklentisini çoktan yitirmiştir.Gaixa'nın eserde de kamburun yaşamındaki yeri de bambaşkadır o yokluğunda varlığı önem
Bir gitardan çok müziğin doğasını anlatan ve daha çok ; bazı içsel, derin ve bilinçsizce harekete geçen duyguların yoğun yaşandığı bu eski döneme ait roman ve başrolünde sizi etkisi altında bırakacak müthiş bir kişilik var. Bu , her okur tarafından kendisinin iç güdüsel olarak yıkmak istediği tabularına karşın birer eş değerlik taşıyor. Hafif bir roman olduğunu düşünmüyorum. Sakince okumanızı tavsiye ediyorum.
Yazarın okuduğum ilk kitabı.
Ağdalı sözcüklerin bulunmadığı
çok akıcı ve sade bir kitap.
Birinci tekil şahıs ağzından anlatılan bir eser.
Annesi tarafından terk edilmiş, sütannesi Gaixa ile tek başına kalmış, tek gözlü, dişsiz bir cücenin gözünden anlatılan müthiş bir psikolojik roman.
Cüce, İnsanların ve kaderin ona çizmiş olduğu yazgıyı yenmeye çalışıyor ama dış görünüşü yüzünden bunu başaramıyor. Cüce insanların sevgisine muhtaç insanlar ise cücenin parasına muhtaçtır.
Gitara merak salıyor. Linda adını verdiği gitarına çok bağlanıyor. (Anlatıcı gitara insani duygular yüklemiş.)
Gitar çalarak insanlara kendisinin iyi bir insan olduğunu en azından kalbi olan bir insan olduğunu kanıtlamaya çalışıyor ama insanların ön yargılarından kurtulamıyor.
Sonunda insanların onu görmek istediği şekilde birisi oluyor yani kötü bir cüceye dönüşüyor.
İnsanlık, vicdan, ahlak gibi kavramları sorgulatan muhteşem bir kitap.
Herkesin okumasını tavsiye ediyorum.
İnsanların kötü eleştirilerine maruz kaldınız mı?
Kısa olduğunuz için, ya da kendinizde "kusur(!)" olarak gördüğünüz özellikler için.
Evet empati duygusu gelişmemiş bazı ilkel insanlar tarafından çok yapılan bir şey: İnsanların sevmediği özellikleriyle dalga geçmek.
Kendimde sevmediğim birtakım şeyler var(dı) ve ben bunları bir öğretmenimle konuşuyordum. Tam da böyle bir zamanda bu kitaba denk gelmem tesadüf mü? Başlığıyla ilgimi çektiği için okumaya başlamıştım. Kitap içeriği hakkında hiçbir bilgim yoktu. Okurken elimden bırakmak istemedim. Sonunu çok merak ettim.
Eğer siz de kendinizi dünyanın en çirkin insanı olarak hissediyorsanız ve insanlar tarafından çok fazla eleştiriliyorsanız bunun sizin değil onların çirkinliği olduğunu unutmayın lütfen:)
Keyifli okumalar.
Değişim kişinin kendisinden başlar, devrim öncelikle kişilikteki değişimden başlar ya da ne bilim bunun gibi bir sürü beylik lafla bu kitap hakkında bir giriş yapılabilir anlatmaya. Ama değişmesi en zor olan şey kişilik üzerindeki çaba değil toplumsal değişimi sağlamaya yönelik çabadır.
Bir otuz boylarında, cüce, sırtında taşıdığı komik olmayan şakasıyla, kamburuyla ve de yüzündeki yanıktan gelen kızıl yaralarıyla çirkin mi çirkin bir karakterimiz var. Tek emeli toplumsal kabullenmeyi sağlamak.
Kabul edilmesise engel olan bu fiziksel farklılığı ile birlikte dışlanması, onun hakkında türlü türlü söylentilerin doğmasına neden olur ki bu toplumun en sevdiği şeylerden biridir. Olmayanı yaratmak, kendi kötücül eylemlerine efsanevi, mitolojik, ilahi anlamlarla yargılanmadan kaçınmak...
İsmi belirtilmeyen karakterin cüce olarak ya da yaşadığı toplumdaki ismi olan Canavarın duygu değişimi net olarak işleniyor kitapta. Kabullenme umudu içerisindeki Cüce, sınıfsal olarak yaşadığı toplumdan daha avantajlı ve güçlü olmasını kimi zaman bir tepki olarak kullanıyor ama yine dışlanmışlığının getirdiği düşünme süreci onu bıkkınlığa, kendini tanıma ve kabullenme durumu ise diğer herkesi hoş görmeye sevk ettiği de oluyor. Bu yüzden kimi zaman emri altındakilere kötü davransa da onlarla empati yapıp, kendisine karşı gösterilen kötü eylem ve düşünceleri görmezlikten geliyor. İçinde taşıdığı kabul edilme umudu, diğerlerinin kendisi hakkında oşumlu karar verecekleri inancını geliştiriyor. Ama toplum içerisinde illa ki bir provakatör, bir kaosun devamını isteyenin olmasını unutuyor.
Toplumlar böyledir işte. Ne kadar düzeltmeye kalkarsan kalk, inandırmaya yeltenirsen yelten biri ya da birileri kendilerini öne çıkararak diğerleri üzerinde baskın olurlar. Bunlar; ihtiyarlar, güçlüler, sözü
“Kelebeğin ölümüne üzülürsün de hamamböceğininkine üzülmezsin. Ölümün bile estetik standartları vardır.”
Bu sözler bu kitaptan değil. Fakat başından sonuna bu kitabın bana düşündürdüğü sözler bunlardı.
Kitabımızın kahramanı varlıklı bir aileye doğmuş olan çirkin bir cücedir. Toplum içinde bu haliyle kabul görmeyeceğini düşündüğü için 18 yaşına kadar kapıdan dışarı adımını bile atmaz. Haksız da değildir. Nitekim evin hizmetçilerinin bile yanından geçerken kamburuna elleri ile bastırıp kıkır kıkır güldükleri bir yaratıktır(!) o. Ona hayatta saygı gösterip, onu koruyan ve sahiplenen tek kişi bakıcısıdır.
18 yaşında babasının ölümünden sonra geri kalan servetin sahibi olur ve bu durumun verdiği güç ve sorumluluk duygusu ile hayata karışmayı dener. Önce emrinde çalışan işçilere oturdukları evleri hediye eder ve onlara daha iyi çalışma koşulları sunar. Değersizlik duygunuz varsa size iyilik yapma alçakgönüllülüğünü gösteren insanları da kendiniz gibi zayıf ve değersiz görürsünüz. İşte bu değersizler ordusu da cücenin bu iyiliğine onu küçümsemek suretiyle karşılık verirler. Nihayetinde o çirkin bir cücedir, iyilik yapsa nedir yapmasa nedir. Dış görünüşü normal insanlar gibi olmasa da gayet normal insani duygulara sahiptir cüce. Topluma karışma ve arkadaşlık kurma isteği, cinsel arzuları vardır. Fakat insanların yaptığı tek şey ondan kaçmaktır. İyi bir insan olmanın ona bir şey kazandırmadığını gören cüce acımasız ve kötü biri olmaya karar verir. Emrinde çalışanlara çok acımasızca davranır, fahişelerle cinsel birliktelik kurar ama paralarını bile vermez. Bunlar tam da kendine yakışan (!)hareketlerdir ve böylece toplum tarafından bir parça saygı ve kabul görür. Gel gelelim, kötü olmak onun doğasında olan bir şey değildir ve bu eğreti duran gömleği üzerinde uzun süre
Bu bir inceleme değil tavsiye olacak. Ölmeden okunması gerekenler listesinden bir kitap.
Yaratılışına mahkum birinin hüzünlü hikayesi. Bazen ne yaparsak yapalım, ne olmak istersek isteyelim dünyanın bize biçtiği rolden sıyrılmamız mümkün olmaz.
Yazar Hakkında
Michel del CastilloYazar · 9 kitap
İspanyol asıllı Fransız yazarı Michel del Castillo, 2 Ağustos 1933'te, Madrid'de Fransız bir baba ile İspanyol bir anneden doğdu. Annesiyle birlikte iç savaş sırasında İspanya'dan ayrıldı. Kısa süre sonra kendini, birçok İspanyol sığınmacısı gibi, Lozére'deki Rieucros Kampında buldu, daha sonra tek başına Almanya'daki bir kampa gönderildi. 1945'te İspanya'ya geri döndüğünde, beş yılını Barselona'da bir ıslahevinde geçirdi, daha sonra Andaluzya'ya Cizvit papazlarının yanına gitti, bir süre Huesca'da kaldı. 20 yaşında, özlemini çektiği Fransa'ya sonunda gidebildi, orada edebiyat ve psikoloji öğrenimi gördü. 1957'de, verimli yazarlık döneminin ilk kitabı olan Çağımızın Çocuğu'nu (Tanguy) yayımladı.
Gitar, Karar Gecesi, Başına Buyruk Bir Kadın romanlarının yazarı Michel del Castillo, son romanlarından biri olan ve 1993 yılı RTL Ödülüne değer görülen İspanyol Kanı'nda (Le crime des péres) bizi, savaş sonrasının şaşkın ve yapay suskunluğuna bürünmüş İspanya'sına götürüyor.
