GERÇEK MANADA YALNIZLIK HİSSİNİ ÇEKENLER BURADA MI?14 Şubat
Bugün 14 şubat o zaman bende yalnızım diğer yalnız arkadaşlar için ayrıntıları vermedeki ustalığının yanı sıra psikolojik tahlilleri ve güçlü edebi ifadesiyle 
Fyodor Dostoyevski tadını aldığım en değerli ve entellektüel yazarlarımızdan biri 
Peyami Safa ’nın Yalnızız romanını inceledim.
Yalnızız insanı ürperten sapık bir şüphe motifi ile başlar. Sonra tereddütler, şüpheler, cemiyetimizin sınırlarını aşmayan değişik durumlar içinde mevzularını değiştirerek sürer gider. Mekan ve olaylar sınırlı ve yerli fakat gerek insan gerekse cemiyette çözümlenmek istenen meseleler cihanşümul ve ebedidir. Romancının hayata sunduğu teklifler bütün bir insanlık içindir. Samim bir yandan içinde yaşadığı cemiyetin ve birlikte olduğu insanların meselelerini günün idrak ölçüleri ile çözmeye çalışırken, odasına kapandığında zamanlarda ise Peyami Safa’nın Simeranya ülkesini yazmaya ve hayatın problemlerini orada çözmeye çalışır. Maddenin üstünde bir mânâ , fiziğin ötesinde ise bir metafizik gerçeği, dünyadaki bütün kıymetlerden başka ve onların üstünde bir ruh ve bir Allah vardır. Bu gerçekler bilinmedikçe, ilim ve teknik bu bütün içindeki yerini almadıkça insanlık buhrandan buhrana sürüklenecek huzur ve sükuna kavuşamayacaktır. Sanatçı mütefekkirimiz insanlığın tanrın ipine sarılmaya, ona tutunmaya davet ediyor. Maddecilikten kurtulamayan her şeyi fizik kurallarıyla ve laboratuvarlarda çözmeye ve izaha kalkışan yirminci asrın medeniyetinin idrakını genişletmelidir. İnsan ruhunu anlamadan atomu parçalamak ve onu anlamakta mümkün değildir. Bir öksürükle gökte bir yıldızın düşmesi arasında sıkı münasebetler vardır ve bunlar bir büyük oluş sürecinin ayrı ayrı görünüşleridir. İnsan kavrayışına korkunç bir vüsat kainata hakim bir bütünlük ve düzen getiren düşünceleriyle Peyami Safa beşer idraki ile ilahi nizamın tasvirini yapar gibidir. Yalnızlık eserinde laboratuvardan kurtarma onu varlık bütünü içinde kavrama cehdinin ruh tahlillerine kazandırdığı büyük derinlik ve insana açtığı yeni ufuklar vardır.
İncelemeyi beğendiyseniz yorumlarınızı benimle paylaşmanız beni mutlu eder. Sevgiler saygılar.
Fyodor Dostoyevski tadını aldığım en değerli ve entellektüel yazarlarımızdan biri Peyami Safa ’nın Yalnızız romanını inceledim.
Yalnızız insanı ürperten sapık bir şüphe motifi ile başlar. Sonra tereddütler, şüpheler, cemiyetimizin sınırlarını aşmayan değişik durumlar içinde mevzularını değiştirerek sürer gider. Mekan ve olaylar sınırlı ve yerli fakat gerek insan gerekse cemiyette çözümlenmek istenen meseleler cihanşümul ve ebedidir. Romancının hayata sunduğu teklifler bütün bir insanlık içindir. Samim bir yandan içinde yaşadığı cemiyetin ve birlikte olduğu insanların meselelerini günün idrak ölçüleri ile çözmeye çalışırken, odasına kapandığında zamanlarda ise Peyami Safa’nın Simeranya ülkesini yazmaya ve hayatın problemlerini orada çözmeye çalışır. Maddenin üstünde bir mânâ , fiziğin ötesinde ise bir metafizik gerçeği, dünyadaki bütün kıymetlerden başka ve onların üstünde bir ruh ve bir Allah vardır. Bu gerçekler bilinmedikçe, ilim ve teknik bu bütün içindeki yerini almadıkça insanlık buhrandan buhrana sürüklenecek huzur ve sükuna kavuşamayacaktır. Sanatçı mütefekkirimiz insanlığın tanrın ipine sarılmaya, ona tutunmaya davet ediyor. Maddecilikten kurtulamayan her şeyi fizik kurallarıyla ve laboratuvarlarda çözmeye ve izaha kalkışan yirminci asrın medeniyetinin idrakını genişletmelidir. İnsan ruhunu anlamadan atomu parçalamak ve onu anlamakta mümkün değildir. Bir öksürükle gökte bir yıldızın düşmesi arasında sıkı münasebetler vardır ve bunlar bir büyük oluş sürecinin ayrı ayrı görünüşleridir. İnsan kavrayışına korkunç bir vüsat kainata hakim bir bütünlük ve düzen getiren düşünceleriyle Peyami Safa beşer idraki ile ilahi nizamın tasvirini yapar gibidir. Yalnızlık eserinde laboratuvardan kurtarma onu varlık bütünü içinde kavrama cehdinin ruh tahlillerine kazandırdığı büyük derinlik ve insana açtığı yeni ufuklar vardır.
İncelemeyi beğendiyseniz yorumlarınızı benimle paylaşmanız beni mutlu eder. Sevgiler saygılar.··
11 +1'leme
·850 Gösterim
21 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Türk edebiyatında psikolojik roman olarak en beğendiğim eserler hep Peyami Safa'ya aittir. Dünya klasiklerinde tercihimin Dostoyevski olması gibi. Peyami Safa'nın genel olarak eserlerinde yansıttığı insanın içindeki huzursuzluk, iyi-kötü, doğu-batı çatışması. İnsanın seçtiği yolun verdiği huzursuzluğu ince ince işler ve en güzeli eserin sonlarında asıl huzura nasıl erişileceğini, hakiki huzurun nerde olduğunu çok güzel tahlil eder.
Aynı görüşlere ve fikirlere sahip olmanın verdiği huzuru aldım yorumlarınız benim için çok değerli🌟
Üniversite yıllarımda okumuştum kitabı.İnceleme karşıma çıkınca hatırlamak için bakmak istedim.Gayet güzel olmuş,kaleminize sağlık.Hatta müsait zamanımda bir kez daha okusam dedim.Bakalım 20'li yaşlarda okuduğum zamandan farklı olarak ne düşündürüp hissettirecek 40'lı yaşlarda okuduğum "Yalnızız" ?
Merhabalar Özlem hanım geri dönüşünüz ve incelemem için yaptığınız yorumlar İçin teşekkür ederim. Kesinlikle farklı duygu ve hissiyatları taşıyacağınıza eminim.🌟
Reklam