Aylak'ın anlam arayışı.Edebiyat
Yazarın ilk eseri olan 
Aylak Adam ilk kez 1959 yılında yayımlanmıştır. Kitapta hayatın olağan akışından ve bunun getirdiği boğucu alışkanlıklara kurulu düzeni kabule razı gelemeyen bir adamın hikayesini konu ediniyor.
Başlamadan önce şunu belirtmek istiyorum 
Oğuz Atay'ın etkilendiği yazarlar arasında Yusuf ATILGAN bariz göze çarpıyor "Ona verebileceğim bir şey kalmamış olric. Alışkanlıklarımdan başka verebileceğim bir şey kalmamış ona." Tutunamayanlar eserinde bahse geçen bu cümle ve Oğuz Atay'ın kalemi birbirine çok benziyor. Bütün külliyatını okumuş olanlar bilir insan bir boşluğa düşüyor. Alternatif bir kalem olarak Yusuf ATILGAN okunabilir ve harika bir eser okudum. Oğuz Atay'ın kitapları insanlar pek anlamasalar da yüksek puanlar alırken Yusuf ATILGAN'ın kitapları düşük puan aldığını sorgulayınca insanların aslında esere değil popülaritesine göre puan verdiğinin farkına varıyorum. Kalem aynı tarz monologlar, günlükler ve leitmotif yazım teknikleri içeriyorlar.
Aylak adam kahramanımız C. Zor bir çocukluk geçirip travmalar sonrası babasının tam tersi bir insan olmaya çalışan biri. Babasının meslek sahibi bir insan olduğu için aylaklığı seçmiş hatta babası adamsa kendisi okuyarak adam olmayacaktır böyle bir psikoloji içinde kendi varoluş anlamını arayıp bu anlamı gerçek sevgide bulmaya çalışan karakterimiz sokaklarda hiç tanımadığı gerçek sevgiyi aramaktadır. Sokakların isimleri, yaşanmışlıklar, her köşe başının bir umudun kol gezdiğini düşünerek bir arayış içindedir.
Toplumda kendini yalnız hisseden Oğuz Atay'ın dediği gibi "disconnectus erectus"' tur. Evlilik adı altında bir binaya bir daireye kendilerini hapseden insanlar. Sadece bir kafeye birden fazla kez geldiği için müşteri ilan edilen kişiler. Alışkanlıklar kişi farkında olmadan onları yönetir. Kendisine reva görülen hayatı reddeden bir karakter yaratmış Yusuf ATILGAN.
Hayatta herkesin tutunacak bir dalı olduğunu belirten C. Bir annenin bebeğine, bir mühendisin mesleğine, bir ressamın sanatına hatta bir çiftçinin sevdiği öküze tutunmasını örneklendirir kaldı ki o tutunduğu dal olan öküz dünyanın en güzel şeyidir o çiftçi için. Kendisi de tutunacak tek dal olarak gördüğü gerçek sevgiyi sinemalarda tramvaylarda sokaklarda aramaktadır. Aradığı her zaman bir tramvayın içinde ona bakmaktadır. İlk bölüm bunu anlatır. Sonrası aslında gerçek sevgiyi ve alışkanlıkların dışında bir anlam taşıdığı düşündüğü insanların aslında sadece iplerinin biraz daha uzun olduğunu görüyor. 
Zorba eserinde "Hayır patron, sen özgür değilsin. İplerin diğerlerinden daha uzun olduğu için kendini özgür sanıyorsun." Aklıma bunu getirdi.
İnsanın önünde bitmemiş bir resim gibi duruyor #k:1091. Kelimelerin yetersizliğini, iki kişi aynı kelimeleri konuşsa bile anlamları aynı olmayınca iki yabancıya dönüştüklerini anlatıyor. "Kelimeler albayım, bazı anlamlara gelmiyor." Oğuz Atay bu kadar etkilenmiş onun eserleri yüksek puan verip Aylak Adam'a haksızlık yapanlar gerçek okur değiller.
Nereye gitse geçmişten gelen bir hikaye onunla geliyordu. Alışkanlıklardan kaçan C. Kendine bunu alışkanlık edinmişti ve doğruydu en çokta doğru olduğuna kızıyordu. Dünyada basma kalıp sözlerin ve düşüncelerin hayatları etkilediğini ve dünyanın bunlarsız da olabileceğinin peşine düşüyor bir dilenci sigara da içebilir. Parası yoksa sigara alamaz düşüncesi var basma kalıp. Kadınlara değer veren düşünceler de var eserde Kadınlara sürekli laf atıldığı ve tek suçunun dünyaya kadın olarak gelmek olduğunu Güler karakteri çok güzel ifade ediyor.
En sevdiğim sahnelerden biri, herkes şiddetli yağmurdan evlerine kaçtığında C. aklında bir piyano ezgisiyle kendini sokaklarda bulur. Bu kısım harika bir betimleme ile anlatılır. Ayşe'ye sormuştu bir gün C. tekrar kış gelecek mi? Elbette gelecek demişti ama bir daha kış gelmedi. Harika bir final cümlesi ile biten eser yaşamın güç olduğu bu dünyada alışkanlıklarınızdan kurtulmanız için sizleri bekliyor.
"Eksikliğe mi alışmışız mutsuzluğa mı yoksa?"
Bir Kırlangıcın Daha Var
Cemal Süreya
Aylak Adam ilk kez 1959 yılında yayımlanmıştır. Kitapta hayatın olağan akışından ve bunun getirdiği boğucu alışkanlıklara kurulu düzeni kabule razı gelemeyen bir adamın hikayesini konu ediniyor.
Başlamadan önce şunu belirtmek istiyorum Oğuz Atay'ın etkilendiği yazarlar arasında Yusuf ATILGAN bariz göze çarpıyor "Ona verebileceğim bir şey kalmamış olric. Alışkanlıklarımdan başka verebileceğim bir şey kalmamış ona." Tutunamayanlar eserinde bahse geçen bu cümle ve Oğuz Atay'ın kalemi birbirine çok benziyor. Bütün külliyatını okumuş olanlar bilir insan bir boşluğa düşüyor. Alternatif bir kalem olarak Yusuf ATILGAN okunabilir ve harika bir eser okudum. Oğuz Atay'ın kitapları insanlar pek anlamasalar da yüksek puanlar alırken Yusuf ATILGAN'ın kitapları düşük puan aldığını sorgulayınca insanların aslında esere değil popülaritesine göre puan verdiğinin farkına varıyorum. Kalem aynı tarz monologlar, günlükler ve leitmotif yazım teknikleri içeriyorlar.
Aylak adam kahramanımız C. Zor bir çocukluk geçirip travmalar sonrası babasının tam tersi bir insan olmaya çalışan biri. Babasının meslek sahibi bir insan olduğu için aylaklığı seçmiş hatta babası adamsa kendisi okuyarak adam olmayacaktır böyle bir psikoloji içinde kendi varoluş anlamını arayıp bu anlamı gerçek sevgide bulmaya çalışan karakterimiz sokaklarda hiç tanımadığı gerçek sevgiyi aramaktadır. Sokakların isimleri, yaşanmışlıklar, her köşe başının bir umudun kol gezdiğini düşünerek bir arayış içindedir.
Toplumda kendini yalnız hisseden Oğuz Atay'ın dediği gibi "disconnectus erectus"' tur. Evlilik adı altında bir binaya bir daireye kendilerini hapseden insanlar. Sadece bir kafeye birden fazla kez geldiği için müşteri ilan edilen kişiler. Alışkanlıklar kişi farkında olmadan onları yönetir. Kendisine reva görülen hayatı reddeden bir karakter yaratmış Yusuf ATILGAN.
Hayatta herkesin tutunacak bir dalı olduğunu belirten C. Bir annenin bebeğine, bir mühendisin mesleğine, bir ressamın sanatına hatta bir çiftçinin sevdiği öküze tutunmasını örneklendirir kaldı ki o tutunduğu dal olan öküz dünyanın en güzel şeyidir o çiftçi için. Kendisi de tutunacak tek dal olarak gördüğü gerçek sevgiyi sinemalarda tramvaylarda sokaklarda aramaktadır. Aradığı her zaman bir tramvayın içinde ona bakmaktadır. İlk bölüm bunu anlatır. Sonrası aslında gerçek sevgiyi ve alışkanlıkların dışında bir anlam taşıdığı düşündüğü insanların aslında sadece iplerinin biraz daha uzun olduğunu görüyor. Zorba eserinde "Hayır patron, sen özgür değilsin. İplerin diğerlerinden daha uzun olduğu için kendini özgür sanıyorsun." Aklıma bunu getirdi.
İnsanın önünde bitmemiş bir resim gibi duruyor #k:1091. Kelimelerin yetersizliğini, iki kişi aynı kelimeleri konuşsa bile anlamları aynı olmayınca iki yabancıya dönüştüklerini anlatıyor. "Kelimeler albayım, bazı anlamlara gelmiyor." Oğuz Atay bu kadar etkilenmiş onun eserleri yüksek puan verip Aylak Adam'a haksızlık yapanlar gerçek okur değiller.
Nereye gitse geçmişten gelen bir hikaye onunla geliyordu. Alışkanlıklardan kaçan C. Kendine bunu alışkanlık edinmişti ve doğruydu en çokta doğru olduğuna kızıyordu. Dünyada basma kalıp sözlerin ve düşüncelerin hayatları etkilediğini ve dünyanın bunlarsız da olabileceğinin peşine düşüyor bir dilenci sigara da içebilir. Parası yoksa sigara alamaz düşüncesi var basma kalıp. Kadınlara değer veren düşünceler de var eserde Kadınlara sürekli laf atıldığı ve tek suçunun dünyaya kadın olarak gelmek olduğunu Güler karakteri çok güzel ifade ediyor.
En sevdiğim sahnelerden biri, herkes şiddetli yağmurdan evlerine kaçtığında C. aklında bir piyano ezgisiyle kendini sokaklarda bulur. Bu kısım harika bir betimleme ile anlatılır. Ayşe'ye sormuştu bir gün C. tekrar kış gelecek mi? Elbette gelecek demişti ama bir daha kış gelmedi. Harika bir final cümlesi ile biten eser yaşamın güç olduğu bu dünyada alışkanlıklarınızdan kurtulmanız için sizleri bekliyor.
"Eksikliğe mi alışmışız mutsuzluğa mı yoksa?"
Bir Kırlangıcın Daha Var
Cemal Süreya·
1 +1'leme
·1.580 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.