Öyle bir akışı var ki hayatın, kapılıp gidiyorsun yaşarken, dünya ne yöne giderse sen de o yöne. Aksini ya bilmiyor ya cesaret edemiyorsun. Cesaret edebilene de ya deli ya şair diyorlar olsa gerek.
"Bayram nedir ki, dedim kendi kendime
Bayram bir ömürdür ben gibi bir deliye."
"Pasaportum şiir,
Kimliğim şair,
Hayatım vesair."
Can Yücel, kendine özgü üslubu ve yaşam biçimiyle edebiyatımıza farklı bir bakış getiren şairlerden... Yalnızca şair mi? Çevirmen. Birçok William Shakespeare eserini dilimize çeviriyor. Öyle bir çevirmek ki, "to be or not to be onun için, "bir ihtimal daha var, o da ölmek mi dersin." Ruhunu üflüyor çevirdiği kitaba, olmak ya da olmamak onunla başka bir boyut kazanıyor. Farklı bir yaşam biçimi var ve bir o kadar da farklı bir dili; yer yer kaba, hoyrat, sivri. Bildiğini söylemekten, inandığını savunmaktan geçmiyor. Hasan Ali Yücel'in oğlu. Ne korkuyor ne umursuyor:
"Minarenin kılıfı
Soyuldu işçi sınıfı
Soyuldu rençper
Soyuldu memur
Soyuldu esnaf
İnsaf!"
İnsan inandığı şeyler uğruna muhteşem hatalar da yapabilir, diyor bu kitapta da geçen ve ölmeden önce tanışma şansına eriştiğim Küçük İskender, inandığı değerler uğruna hapis yatıyor ama bunu yanlışı olarak görmüyor. Birçok kez yaptığı çeviriler ve yazdığı yazılardaki müstahcen içerik nedeniyle kovuşturmaya uğruyor ama mizacı öyle, ödün vermiyor. Eserde de oldukça keskin ve kaba bir dili var daha önsözden:
"Seke seke ben geldim
Sike sike gidiyorum."
Topluma duyarlı bir şair. Zaten içinde yaşadığı toplumu görmezden gelen birine ne denli şair denilebilir ki? El taşın altına girmeden şiir çıkmıyor.
Sesini hiç duymuş muydunuz? youtu.be/77tRCMcENwQ?si=... Daha önce duymayanlar için buraya bir şiirini bırakıyorum. Seveni de çok söveni de. Yetmeyip mezarına saldırı düzenleyeni de... Mesele kafiye uydurmak olsa daha çok okuyanı olurdu belki de. Onun meselesi dünyayı kafiyeye sokmaktı. Derdi büyük olanın yüreği de büyük oluyor. Ama her yürek herkese hitap etmiyor. "Ehline denk gelmeyen her şey ziyan oluyor." Şair de, şiir de...
"Senden ayrılınca anımsadım
Dünyanın bu kadar kalabalık olduğunu."
Kulağa değil yüreğe hitap eden,
Davası kafiyesini aşan,
Bolca argolu, çokça anlamlı bir eserdi.
Her kitap herkese tavsiye edilmez,
Her çiçek her toprakta yetişmiyor, Yaşar Kemal'in deyimiyle, "Her çiçek herkese konuşmuyor." Dilinden anlayanlara denk gelmesi dileğiyle...
İçimdeki karanlığı patlatacağım
Ve beynimin en ölümcül yaşlarıyla ağlaya ağlaya
Yepyeni bir insan pırıl pırıl bir can
Bitecek toprağa....
Bu şiirini evini bahçesindeki bir mezar taşında okuyarak tanıştım Can Yücelle şimdi de sizin iletinizle pekiştirdim teşekkür ederim 😊
Her bir incelemeniz mi güzel olur derken bile anlayan ve kıymet bilen okurlara nasip oluyor okuması ve hissetmesi. Başka yazar, şair ve türlere açılan kapı gibisiniz, bu kapının sonuna kadar hep açık olması dileğiyle... İyi geceler diliyorum hocam☺️