Benim gibi meczuplar Friedrich Nietzsche , Emil Michel Cioran ve Arthur Schopenhauer okumamalı diye düşünürken Halil Cibran ‘ı ve kitabı Ermiş ‘i hesaba katmamışım… oluyor böyle arada… kafam karışıyor çoğu zaman… adını saydığım bu adamlardan korkuyorum ve alıntıları okurken bu kitaptan da korkmuştum zamanında.. bunların ağzından çıkan her cümle ruhumu titretiyor… zihnimin derinliklerinde uyuyan şeyleri gün yüzüne çıkarıyorlar … korkuyorum onları okumaktan ama merakta ediyorum tıpkı bu kitabı okumayı sürekli ertelediğim gibi en sonunda okudum bitti işte.. El Mustafa sen o gemi ile eceline gidiyordun kimseye çaktırmadan ama ben nereye ve kime gittiğini görüyordum .. orphalese halkına söylediğin şeyleri yüzüme söylesen keşke seni okumakta büyük bir keyifti lâkin dinlemenin hazzı bambaşka olurdu tahminimce… neyse sevgili okurlar, bir kitap ne kadar ince olabilirse o kadar ince ve zarif bir kitap olan Ermiş aslında durup kontrol ettiğinizde kendinizi, kendinizden ve o kutsal dünyanızdan arınmanıza hatta kendinize ayna olmanıza vesile olacaktır.. tabi buna muktedirseniz ne alâ … keyifli okumalar dileyemiyorum çünkü ben çoğu şeyin altını çizmekten ve her cümleyi kendime tekrar etmekten kendimi alıkoyamıyordum … herkesin içinde bir El Mustafa olduğuna inanıyorum…