32Edebiyat
"Hırsızı, düşmüş kadını, aldatılmış bir budalayı anlatın, anlatın ama insanı unutmayın. Sizin için insan diye bir şey yok mu? Yalnız kafanızla yazmak istiyorsunuz. Düşünmek için kalpsiz olmak gerekir, sanıyorsunuz. Hayır, düşünmeyi besleyen sevgidir. Düşen adama el uzatın, mahvolan bir adamın haline ağlayın, onunla alay etmeyin. Sevin onu! Onda kendinizi görün ve ona kendinizmiş gibi bakın."
"Sen bir gelip bir kayboluyordun, tıpkı parlak, hızlı bir kuyrukluyıldız gibi; bense her şeyi unutuyor, ağır ağır sönüyordum..."
Bir insanın tembellik yüzünden hayatını yaşayamama hikayesi...
Ailesinin tek varisi olan İvan, uşağı Zahar ile birlikte yaşamakta ama hiçbir şey yapmamaktadır. Hiçbir şey yapmıyor derken ciddiydim. Adam yattığı yerden bile doğrulmuyor! Fakat Oblomov herkes gibi. Üşengeç... Bakarız, sonra hallederizler falan. Yine de onu bazen boğazlamak istemedim değil :) Oblomov acaba bu tembellikten kurtulacak mı? Önüne hangi kapılar çıkacak? Bu kapıların anahtarları kimler? Biz bunları okuyoruz kitapta.
İnanılmaz akıcıydı. Benim gerçekten kalın bir kitap okudum dediğim ilk dünya klasiği kitabıydı. Dört günde nasıl okuduğumu anlamadım bile. Karakterler olsun, karakterlerin zihin yapısı olsun, Rus kültürünün o zamanlar nasıl olduğu olsun, bu tarz şeyleri yazar çok güzel betimlemiş. Ayrıca yazar 'Oblomovluk' kelimesini üretmiştir. Bence hemen okunup bitirilebilir bir kitap. Kesinlikle tavsiye ederim. İyi okumalar! :) 
Oblomov 
İvan Gonçarov
Oblomov İvan Gonçarov·
39 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.