Montaigne 'in denemelerinden oluşan bu kitap, onun 10 yıllık emeğidir. 10 yılını verdiği bu denemeler, hayatın neredeyse her alanı hakkında okuyucuya anlattığı deneyimleridir. Tamamen dürüst olduğunu, önceliğinin düşünme ve sorgulama olduğunu söyler ve kitap boyunca da üsttekileri eleştirmekten çekinmez, değişimi savunur. Bu önemli çünkü yazıldığı dönem skolastik düşünceye hapsolmuş insanlarla doludur.
Kitabın bir diğer konusu da kendidir. Kendini, çıkardığı dersleri, fikirlerini ve düşüncelerini bize anlatır. Kendini tanıdığı kadarıyla bize de tanıtır. Neredeyse her konu üstüne düşüncelerini söyler. Hepsine katılmak mümkün değil. Zaten kitabın yarısı alıntılar üstünedir. Oysaki özgür düşünme bu değildir. 
Friedrich Nietzsche 
Ecce Homo 'da yani nasıl kendin olursun kitabında çok okumanın özgür düşünmeyi yok ettiğini çünkü o zaman insanın bütün enerjisini kitaptaki fikirleri onaylayıp onaylamayacağına yönelir. İnsan kendi düşüncelerini göremez olur. Böylece kitabımız yarı aforizma yarı da denemelerden oluşur.
Montaigne denemeleri çoğunlukla insan duygularına yöneliktir. Soyut düşüncelerine anlam katarak bize anlatır. Dostluk, yalnızlık, yaşam, ölüm, sağlık, aşk, ruh gibi bir sürü geniş konu. Tabii yaşam bütün bunların başlangıcıdır. Yazmak, okumak, hissetmek yaşam belirtisidir. Yaşıyorsak eğer bunlar bizim için geçerlidir. Yaşamı anlamak ölümü anlamaya çalışmaktan daha önemidir. Çünkü:
''Ben düşündükçe var dünya, ben yok o da yok.'' 
Ömer Hayyam
·
16 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.