Babalar da susar...Mektup
Puan vermedi·31 syf.··
Beğendi
·2025 12. kitabı
·1 saatte okudu
·Okunma: 11 Nisan 2025 08:12
Merhaba Baba!
Bu gün buraya bir mektup da ben bırakayım.
Sayın 
Oruç Aruoba kızınıza yazdığınız mektubu onun adına cevaplayamam ama müsadenizle Filiz'in dilinden ben size mektup yazayım.
Anlaşılmak ne kadar zordu değil mi Baba!? Kimsenin gözlerindeki kederi görmediği anlarda, o derin bakışlarına hayran hayran bakardım. Senin iç dünyandaki savaşı en çok sessiz çığlıklarından duyardım. Gözlerinde yaşları hiç görmedim sandın. Oysa ben senin içine akıttığın her damlayı ömrüme yansıttım.
Ben en çok sana benzedim Baba! En çok senin huylarını, karakterini kaptım. Misal Suskun oldum, sen tarafımdan. En çok beni sen duy istedim. Ömrümce sana ulaşmaya çalıştım, çabaladım. Ama benim en uzak olduğum, en zor ulaştığım yine sen oldun. Hani bir söz duymuştum: "İnsana en uzak yer sırtıdır." Benim en çok sırtımı dayadığım, güvendiğim çınarım sendin. Canım acısa ilk sen anlardın ama en çok da sen susardın. Gururumdun Baba! Senin kızın olmanın onurunu yaşadım ömrümce. Sen olup çıkmışım da haberim yokmuş. Ben en çok annemin dizlerinde ağladım, en çok da sana sustum. Ağzını bıçak açmayan babanın Suskun kızı oldum. Gurur duy istedim benimle, ama en çok da ben hayal kırıklığın oldum değil mi Baba!
Biliyorum. Beni çok seviyorsun. Ve beni hep en çok da sen sevdin. Benden kaçırdığın bakışlarında bile anlaşılmanın duygularını sakladın. Seni çok seviyorum. Kırgınım evet. İçine attıklarını bana söylemediğin için değil, benim senin susmalarından bile sesini duyduğumu bilemediğin için. Yazsaydın, keşke sen de bana tek satır yazsaydın. Yazdığım sayfalarca sözlerimi cevapsız bırakmasaydın. Belki şimdi bambaşka yerde olurduk. Ve iyi ki benim babamsın!
Nazire mi oldu, ilham mı oldu bilemiyorum ama, bana okuduğum bu kitap sadece bunları yazma duygusu yaşattı.
Mektupların anlaşılması dileğiyle...
Oruç Aruoba kızınıza yazdığınız mektubu onun adına cevaplayamam ama müsadenizle Filiz'in dilinden ben size mektup yazayım.
Anlaşılmak ne kadar zordu değil mi Baba!? Kimsenin gözlerindeki kederi görmediği anlarda, o derin bakışlarına hayran hayran bakardım. Senin iç dünyandaki savaşı en çok sessiz çığlıklarından duyardım. Gözlerinde yaşları hiç görmedim sandın. Oysa ben senin içine akıttığın her damlayı ömrüme yansıttım.
Ben en çok sana benzedim Baba! En çok senin huylarını, karakterini kaptım. Misal Suskun oldum, sen tarafımdan. En çok beni sen duy istedim. Ömrümce sana ulaşmaya çalıştım, çabaladım. Ama benim en uzak olduğum, en zor ulaştığım yine sen oldun. Hani bir söz duymuştum: "İnsana en uzak yer sırtıdır." Benim en çok sırtımı dayadığım, güvendiğim çınarım sendin. Canım acısa ilk sen anlardın ama en çok da sen susardın. Gururumdun Baba! Senin kızın olmanın onurunu yaşadım ömrümce. Sen olup çıkmışım da haberim yokmuş. Ben en çok annemin dizlerinde ağladım, en çok da sana sustum. Ağzını bıçak açmayan babanın Suskun kızı oldum. Gurur duy istedim benimle, ama en çok da ben hayal kırıklığın oldum değil mi Baba!
Biliyorum. Beni çok seviyorsun. Ve beni hep en çok da sen sevdin. Benden kaçırdığın bakışlarında bile anlaşılmanın duygularını sakladın. Seni çok seviyorum. Kırgınım evet. İçine attıklarını bana söylemediğin için değil, benim senin susmalarından bile sesini duyduğumu bilemediğin için. Yazsaydın, keşke sen de bana tek satır yazsaydın. Yazdığım sayfalarca sözlerimi cevapsız bırakmasaydın. Belki şimdi bambaşka yerde olurduk. Ve iyi ki benim babamsın!
Nazire mi oldu, ilham mı oldu bilemiyorum ama, bana okuduğum bu kitap sadece bunları yazma duygusu yaşattı.
Mektupların anlaşılması dileğiyle...··
481 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
