Çağın Vebası: Yaşanmamış hayatlar!Psikoloji
Hiç düşündünüz mü?
Neden yok satıyor 21. yüzyılda psikoloji ve kişisel gelişim kitapları? Neden hiç olmadığı kadar bu kitaplara koşuyor insanlar? Kitle olarak psikolojimiz mi bozuk yoksa başka hayatlara bakıp yeterince gelişmemiş olduğumuzu mu düşünüyoruz? "Başka hayatlar: sosyal medya üzerinde gördüğümüz, bir şeyler başardığını lanse eden oysa reklamdan bir adım ötesi dahi olmayan, paketlemesi iyi yapılmış içi çürük hayatlar mı?
Hepimiz korkuyoruz,
Hepiniz korkuyorsunuz insanlar hayatını yaşıyor gibi görünürken hayatınızı kaçırmaktan... Çağın vebası olmuş, yaşanmamış hayatlar! "Yaşanmamış bir hayat, ölüme sebep olabilecek bir hastalıktır," der 
Carl Gustav Jung, o hastalığa yakalandık, bu yüzden sürekli elimizin telefonlarımıza gitmesi, hep bu yüzden planlı çıkılan tatiller, şahit olduğumuz her güzellik karşısında elimizin kameralara koşması... "Bak, biz de yaşıyoruz işte!" izlemimi veriyoruz diğer insanlara! "Biz de buralara geldik! Var olmak değil yalnızca, yaşamak bizimki de!"
"Dünya bugün 8 milyara ulaşan nüfusuyla tarihinde hiç bu denli kalabalık ancak buna karşılık yapayalnız kalmış, "öteki"yle bağ kurmakta zorlanan insanlara ev sahipliği yapmamıştı."
Kalabalıklar içinde yalnızlık,
Kimseler içinde kimsesizlik,
Sanki bütün ağaçlar dal budak salmış da bir bizim tutunacak dalımız yokmuş gibi...
Güçlükle kuruyoruz bağlarımızı; özel hayatlarımızda, çalışma hayatlarımızda... Ve kurduğumuz bağlar zarar görmesin diye kendimizden ödün üzerine ödün veriyor, 
Yaşar Kemal'in dediği gibi, "azala azala tükeniyor, bitiyoruz." Oysa olduğu yerde çiçek açamayınca yenilenmeli insan, hayatını yenilemeli, hayatındakileri... Öyle haklı ki 
Nazan Bekiroğlu, "İnsan içinden yenilenmeyince dışından eskir." Eskiyor, yoruluyor, yıpranıyor. Bir yerde dur demeli değil mi:
"Sürekli gülümsemek zorunda değilsiniz. Herkese evet demek zorunda değilsiniz. Herkesi eğlendirmek zorunda değilsiniz. Herkese iyi gelmek zorunda değilsiniz."
"Hiçbir şey insanın kendine düşman olmasından daha çok acı veremez," diyor Jung, "Çok sevmek de ihanettir," başkasını çok sevdiği için kendine zarar veriyorsa insan,
başkasında yitiyor,
başkasında bitiyor,
sevdiği için manipüle ediliyor,
kaybetmemek için başkalarına boyun eğiyorsa en büyük ihanettir insanın kendi hayatına. Gerçek sevgi insana zarar vermez, kendini kullanılıyor gibi hissettirmez, yalnız kalma korkusu yaşamaz insan. Bir şeyler yanlış gidiyorsa, "kaybetmekten korkuyorum," diyerek üstünü kapanmamalı insan. Bugün üstünü kapattığı şeyler, yarın ağırlık olup çöküyor insanın yüreğine. Zor bir çağ, her yürek her ağırlığı taşıyamıyor.
Okurken kendi hayatınıza doğru bir yolculuğa çıkıyorsunuz örnek bir olay eşliğinde. Seyehatinize, Jung, Erich Fromm, Farabi, Kant, José Saramago, V. Frankl gibi dünya tarihi için önemli şahsiyetler eşlik ediyor. Sizi yerle bir etmesini beklemeyin, okuyup, hayatınızı sorgulayıp, yolunda gitmeyen şeyleri yerle bir edecek olan yine sizsiniz! Dünyanın tüm psikoloji kitapları "küçük bir dokunuş" sadece, aslolan yalnızca ruhunuz! Kitaplar sizi değiştiremez ama siz değiştirebilirsiniz!
Carl Gustav Jung, o hastalığa yakalandık, bu yüzden sürekli elimizin telefonlarımıza gitmesi, hep bu yüzden planlı çıkılan tatiller, şahit olduğumuz her güzellik karşısında elimizin kameralara koşması... "Bak, biz de yaşıyoruz işte!" izlemimi veriyoruz diğer insanlara! "Biz de buralara geldik! Var olmak değil yalnızca, yaşamak bizimki de!"
"Dünya bugün 8 milyara ulaşan nüfusuyla tarihinde hiç bu denli kalabalık ancak buna karşılık yapayalnız kalmış, "öteki"yle bağ kurmakta zorlanan insanlara ev sahipliği yapmamıştı."
Kalabalıklar içinde yalnızlık,
Kimseler içinde kimsesizlik,
Sanki bütün ağaçlar dal budak salmış da bir bizim tutunacak dalımız yokmuş gibi...
Güçlükle kuruyoruz bağlarımızı; özel hayatlarımızda, çalışma hayatlarımızda... Ve kurduğumuz bağlar zarar görmesin diye kendimizden ödün üzerine ödün veriyor, Yaşar Kemal'in dediği gibi, "azala azala tükeniyor, bitiyoruz." Oysa olduğu yerde çiçek açamayınca yenilenmeli insan, hayatını yenilemeli, hayatındakileri... Öyle haklı ki Nazan Bekiroğlu, "İnsan içinden yenilenmeyince dışından eskir." Eskiyor, yoruluyor, yıpranıyor. Bir yerde dur demeli değil mi:
"Sürekli gülümsemek zorunda değilsiniz. Herkese evet demek zorunda değilsiniz. Herkesi eğlendirmek zorunda değilsiniz. Herkese iyi gelmek zorunda değilsiniz."
"Hiçbir şey insanın kendine düşman olmasından daha çok acı veremez," diyor Jung, "Çok sevmek de ihanettir," başkasını çok sevdiği için kendine zarar veriyorsa insan,
başkasında yitiyor,
başkasında bitiyor,
sevdiği için manipüle ediliyor,
kaybetmemek için başkalarına boyun eğiyorsa en büyük ihanettir insanın kendi hayatına. Gerçek sevgi insana zarar vermez, kendini kullanılıyor gibi hissettirmez, yalnız kalma korkusu yaşamaz insan. Bir şeyler yanlış gidiyorsa, "kaybetmekten korkuyorum," diyerek üstünü kapanmamalı insan. Bugün üstünü kapattığı şeyler, yarın ağırlık olup çöküyor insanın yüreğine. Zor bir çağ, her yürek her ağırlığı taşıyamıyor.
Okurken kendi hayatınıza doğru bir yolculuğa çıkıyorsunuz örnek bir olay eşliğinde. Seyehatinize, Jung, Erich Fromm, Farabi, Kant, José Saramago, V. Frankl gibi dünya tarihi için önemli şahsiyetler eşlik ediyor. Sizi yerle bir etmesini beklemeyin, okuyup, hayatınızı sorgulayıp, yolunda gitmeyen şeyleri yerle bir edecek olan yine sizsiniz! Dünyanın tüm psikoloji kitapları "küçük bir dokunuş" sadece, aslolan yalnızca ruhunuz! Kitaplar sizi değiştiremez ama siz değiştirebilirsiniz!··
10,7bin Gösterim
9 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Video ve fotoğraf paylaşımlarından sonra incelemeler pek okunmuyor. Okuyarak, yorumlayarak, paylaşarak daha çok okura ulaşmasına vesile olabilirsiniz. 🌼
Çok sevdiğim bir kitabı daha oldu Müthiş Psikoloji serisinin. İncelemen de kitabın hakkını vermiş yine. Emeğine sağlık. Sen ne ara okudun görmemişim, ben yokken büyük ihtimalle yoksa kaçmazdı gözümden bu serinin kitabı. 😊
Özellikle Ece ve Baran üzerinden anlatımı ve Baran’ın harika sonu çok hoşuma gitti. Günümüzü çok güzel analiz etmiş çok güzel dile getirmiş. Telefonun uzakları yakın ederken, her şeyi elinin altına getirirken insanın başta kendisinin ve en yakınındakilerin hayatlarının elimizden akıp gidişini, kimsenin kimseyi duymayışını çok güzel anlatmış çokça “ gerçekten öyle” diyerek iç geçirdim. Velhasıl bu kitabını da iyi ki okuduk. 😍
Bir zamanlar deli gibi kişisel gelişim kitapları okurdum. Okuduğum her detayı hayatımın içinde aradım, yaşadım. Sonra anladım ki aslında kişisel gelişim değil, kişisel farkındalık bilinciyle okunmalıymış.. Diğer türlü suni bir gelişimden öteye gitmiyor. Öğrendiğini idrak edememek anlamı da boşaltıyor. İncelemenizi okurken yine bir film şeridi geçti gözümün önünden. Yeni bir farkındalık kazandıran detaylar oldu. Yüreğinize sağlık 💫
Reklam
