Yüklerinizden kurtulma vakti gelmedi mi artık!Psikoloji
Bir defa yaşıyorsunuz! Yalnız bir kez olacaksınız şu an olduğunuz yaşta. Yalnız bir kez soluyorsunuz aynı nefesi. Bir daha aynı yollardan geçseniz bile ne siz aynı siz olacaksınız, ne hevesiniz aynı heves, ne yollar aynı yollar… youtube.com/shorts/3Z3jq9PZmfg Ağır gelmiyor mu artık sırtınızdaki “geçmiş yükleri”? “Bazı insanların geçmişinde yaşadıkları ya da yaşayamadıkları o kadar ağırdır ki geçmiş geçmişte kalmaz, tüm zamanların hakimi olur.” Her şeyin sorumlusu siz olamazsınız değil mi? Doğduğunuz aileyi, çocukken şahit olduklarınızı, size fiili varlığınız nedeniyle yüklenenleri siz seçmediniz.
Goethe kim bilir nelere şahit oldu da, “Dünya hassas kalpler için bir cehennemdir,” dedi.
İçinizdeki çocuk yaralı,
İçinizdeki yetişkin kaygılarla boğuşuyor,
Hangi doktora gitseniz antidepresanlara çıkıyor işin sonu,
Sigara öldürmüyor artık, insanlar öldürüyor. “Gaslighting” duymuş muydunuz daha önce? Işığınızı kısıyorlar. Azar azar, parça parça. Kırılmadık bir şey kalmadı diyor 
Özdemir Asaf,
“— Öldüğünü anlamadın mı?
— Anlayamadım. Yavaş yavaş, azar azar öldürmüşler de ondan.” Tıpkı ışığın azar azar kısılması ve aklınızı yavaş yavaş yitirdiğinizi düşünmeniz gibi.
“Ne kadar az insan o kadar çok huzur.”
Manipülasyon,
Gaslighting uygulanan ilişkiler,
Benching,
Ghosting (hayalet) ilişkiler,
Lovebombing,
Halo etkisi,
Imposter sendromu… Tuhaf bir çağda yaşıyoruz, zaman ilerledikçe, teknoloji geliştikçe uğraşmak zorunda kaldığımız kavramlar daha da artıyor. Eskiden yalnızca günlük hayatta görüştüğümüz insanlarla şimdi sosyal medya ortamlarında da iletişim kuruyoruz. İnsan tarihin hiçbir döneminde bu kadar kalabalık ama aynı zamanda yalnız bir varlık olmamıştı. İçinden çıkılmaz bir hal almaya başladı dünya, içinden çıkamadıkça kişisel gelişim, psikoloji kitaplarına koşmaya kalkar olduk. İyi geliyor mu derseniz 
Beyhan Budak’a bırakıyorum cevabı: “Bu kitap sana mucizeler vaat etmiyor, hiçbir şey mükemmel olmayacak, ancak şu anki halinden daha iyi hissetmen kesinlikle mümkün. Beraber yürüyeceğimiz yolun amacı bu. Kendine bu şansı vermelisin.
"Neden benim çok zorlayarak elde ettiklerim başkası doğduğu zaman onun önüne altın tepsi içinde sunuldu?"
Öyle mi sahiden yoksa insanlar mutlu değiller, mutlu rolü mü oynuyorlar? "... dışarıda mutluluk maskeleriyle dolaşan insanlar, yalnız kaldıklarında derin bir acı ile yaşamaya çalışıyorlar." instagram.com/reel/DJwcEEbspq... Belki de mutsuz olduğunda vazgeçmeyi bilmeli insan. Tam öyle bir dönemde çıktı eser karşıma. Vazgeçtim yaşadığım şehirden, okuldaki odamdan, çekip gidiyorum adım adım ardıma bile bıkmadan. İnsanların ne düşündüğünün önemi var mı? Konfor alanı diye uydurduğumuz aslında koca bir yalan, bir parça deli cesareti, ardı koca bir nasip: instagram.com/reel/DJr2y_TNVF...
İyi gelecek,
İyi hissedeceksiniz.
İhtiyacımız olan da bu değil mi?
Hangi kitap son kitabımız bilemeyiz.
Hangi incelemem son incelemem.
Yeni kitaplarda buluşabilmek dileğiyle...
Özdemir Asaf,
“— Öldüğünü anlamadın mı?
— Anlayamadım. Yavaş yavaş, azar azar öldürmüşler de ondan.” Tıpkı ışığın azar azar kısılması ve aklınızı yavaş yavaş yitirdiğinizi düşünmeniz gibi.
“Ne kadar az insan o kadar çok huzur.”
Manipülasyon,
Gaslighting uygulanan ilişkiler,
Benching,
Ghosting (hayalet) ilişkiler,
Lovebombing,
Halo etkisi,
Imposter sendromu… Tuhaf bir çağda yaşıyoruz, zaman ilerledikçe, teknoloji geliştikçe uğraşmak zorunda kaldığımız kavramlar daha da artıyor. Eskiden yalnızca günlük hayatta görüştüğümüz insanlarla şimdi sosyal medya ortamlarında da iletişim kuruyoruz. İnsan tarihin hiçbir döneminde bu kadar kalabalık ama aynı zamanda yalnız bir varlık olmamıştı. İçinden çıkılmaz bir hal almaya başladı dünya, içinden çıkamadıkça kişisel gelişim, psikoloji kitaplarına koşmaya kalkar olduk. İyi geliyor mu derseniz Beyhan Budak’a bırakıyorum cevabı: “Bu kitap sana mucizeler vaat etmiyor, hiçbir şey mükemmel olmayacak, ancak şu anki halinden daha iyi hissetmen kesinlikle mümkün. Beraber yürüyeceğimiz yolun amacı bu. Kendine bu şansı vermelisin.
"Neden benim çok zorlayarak elde ettiklerim başkası doğduğu zaman onun önüne altın tepsi içinde sunuldu?"
Öyle mi sahiden yoksa insanlar mutlu değiller, mutlu rolü mü oynuyorlar? "... dışarıda mutluluk maskeleriyle dolaşan insanlar, yalnız kaldıklarında derin bir acı ile yaşamaya çalışıyorlar." instagram.com/reel/DJwcEEbspq... Belki de mutsuz olduğunda vazgeçmeyi bilmeli insan. Tam öyle bir dönemde çıktı eser karşıma. Vazgeçtim yaşadığım şehirden, okuldaki odamdan, çekip gidiyorum adım adım ardıma bile bıkmadan. İnsanların ne düşündüğünün önemi var mı? Konfor alanı diye uydurduğumuz aslında koca bir yalan, bir parça deli cesareti, ardı koca bir nasip: instagram.com/reel/DJr2y_TNVF...
İyi gelecek,
İyi hissedeceksiniz.
İhtiyacımız olan da bu değil mi?
Hangi kitap son kitabımız bilemeyiz.
Hangi incelemem son incelemem.
Yeni kitaplarda buluşabilmek dileğiyle...··
3.766 Gösterim
5 Yorum
Vazgeçmek pes etmek değildir!
Vazgeçmek, yeni bir yoldan yürümek için,
O çok istediğin yere çıkmayacağını bildiğin yoldan ayrılmaktır.
"Ya bir yol bulacağız, ya da bir yol yapacağız."
Ama ne olursa olsun, bizi o çok istediğimiz yere çıkmayacak yolda ısrarcı olmayacağız.
Defterime kendim için not etmiştim bunu. Bu incelemenin altına düşmek de varmış nasibinde. 😇 Her yaşta birilerinden, bir şeylerden, bir yerlerden, yüklerinden arınan biz ve bizim gibi olanlara selam olsun. Yeni bir güne, yeni bizlere, yeni yollara Günaydınlar... 🙋🏻♀️☺️🤗
Tam da o vakitteyim,içimi döksem buna benzer şeyler olurdu.Bütün yüklerimi bırakıyorum yavaş yavaş.Gene harika bir inceleme okudum,teşekkür ederim🙏😊
Beyhan Budak’ın bir tek son kitabını okumadım evimde sırasını bekliyor. Çok dost bir kalemi var. Sanki karşılıklı sohbet ediyormuşsun gibi anlatıyor seni yargılamadan dinliyor. Tavsiye ettiğim bir kalem iyi gelen biri. Ben de 9 puan vermiştim bu kitabına. Emeğine sağlık yine hakkını vermişsin okuduğun kitabın. ☺️
Evet gerçekten de üşengeçlik değil mutsuzluk. Daha da acı olan ben farkındayım. Ama farkına varmışken değiştirebilmek gerekir, ben değiştirdim sanıp başa dönüyorum. Artık kişisel gelişim kitapları da işe yaramıyor çünkü hepsi aynı şeyi söylüyor neticede. Harekete geçemeyen benim. Bendeki "büyümenin yorgunluğu, usanmanın halsizliği" teşhis bu!
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.