Kitap okumadan meydan okuyamazsınız! /714. İncelemeEdebiyat
Okumak, sen neymişsin böyle!
Bu kadar mı uygulanabilirdi polisiye romanlarda okunanlar hayatın içine!
Başhekim Şakir Feyzi, sıkı bir dedektiflik romanı takipçisi, Sherlock Holmes ve Arsen Lüpen hayranı… Gün geliyor okuduğu romanlara benzer bir maceranın içerisinde buluyor kendisini. “Kitap başka, hayat başkadır,” der 
Mithat Cemal Kuntay, 
Şükran Yiğit, “Kim kimden kopya çekiyordu? Hayat mı kitaptan, kitap mı hayattan?” Bir cümlesiyle düşünmeye iter bizi 
Zülfü Livaneli, “Oysa yaşam denilen anlaşılmaz kargaşa ile bizim aramızdaki gizi çözen tılsım değil midir kitap?” Kitaplardan okudukları, öğrendikleri gerçek ve karanlık takipçiler içinde işe yarayacak mı dersiniz?
“Bir kitap okudum ve hayatım değişti.”
Orhan Pamuk’un Yeni Hayat’ında geçen bir cümle. Vardır herkesin öyle bir kitabı, ya değiştirmiştir hayatını ya da değiştirmek için sıradaki kitaplar arasında bekliyordur. “Her şey vaktini bekler.” “Ne gül vaktinden önce açar ne de güneş vaktinden erken doğar.” Eserde o kitap Fuzuli’nin Divanı; 1869 Tasvir-i Efkar Matbaası nüshası. Üç yüz elli sayfalık “alelade” bir kitap… Yoksa değil mi? Miras hikâyesi, şifreli bir metin, Erzurumdan çıkıp gelen bir doktor, soluksuz bir kovalamaca...
"O çete haydudu ise ben de Avrupa'nın bütün cinai romanlarını okumuş bir doktorum."
1927 yılında çıkıyor eserin ilk baskısı. Ülke sosyal, siyasal ve edebi açıdan büyük bir değişim ve hatta "dönüşüm" içerisinde. Yaşanan gelişmeler basılan eserlerde de kendisini gösteriyor. 
Define Mehmet Rauf'un ilk polisiye romanı -daha sonra devamının da yazıldığı ilk kitap-. Hâl böyle olunca birçok eksiklik çarpıyor göze; olayın anlatımının öne çıkarken edebi kaygının geri plana atılması o eksikliklerden başı çekeni. Bu konuda tüm sorumluluğu yazara da yüklememek gerek! Dünya çapında yeni yeni gündeme geliyor polisiye türü. Onu bir tür saymayanlar, "duygusuz edebiyat" diye nitelendirenler var. Kabul görmesi neredeyse yüzyılın sonlarını buluyor. -Yüksek lisansımı polisiye roman üzerine yaptığım için konuyu biraz uzatmış olabilirim, sıkıcı olduysa affola.-
Bir hazinenin peşinde, gizemli bir yolculuk,
Satır aralarında define,
Satır aralarında aşk gizli.
"Kitap okumadan meydan okuyamazsınız," diyor 
Nuri Pakdil,
Gerçek bir meydan okuma!
Hayatın kirli yüzü mü kazanacak dersiniz, romanların yol gösterdiği Şakir Feyzi mi?
Hayat mı galip gelecek dersiniz, kitaplar mı?
Mehmet Rauf deyince hepimiz Eylül deyip geçiyoruz.
Biraz da kendi değerlerimizi okumalı,
Geç olmadan,
Yitirmeden...
1000kitap'ın okunmayan incelemelerine birini daha ekledikten sonra hepinize esenlikler diliyorum!
Hoşça kalın sevgili kitap dostları!
Mithat Cemal Kuntay, Şükran Yiğit, “Kim kimden kopya çekiyordu? Hayat mı kitaptan, kitap mı hayattan?” Bir cümlesiyle düşünmeye iter bizi Zülfü Livaneli, “Oysa yaşam denilen anlaşılmaz kargaşa ile bizim aramızdaki gizi çözen tılsım değil midir kitap?” Kitaplardan okudukları, öğrendikleri gerçek ve karanlık takipçiler içinde işe yarayacak mı dersiniz?
“Bir kitap okudum ve hayatım değişti.”
Orhan Pamuk’un Yeni Hayat’ında geçen bir cümle. Vardır herkesin öyle bir kitabı, ya değiştirmiştir hayatını ya da değiştirmek için sıradaki kitaplar arasında bekliyordur. “Her şey vaktini bekler.” “Ne gül vaktinden önce açar ne de güneş vaktinden erken doğar.” Eserde o kitap Fuzuli’nin Divanı; 1869 Tasvir-i Efkar Matbaası nüshası. Üç yüz elli sayfalık “alelade” bir kitap… Yoksa değil mi? Miras hikâyesi, şifreli bir metin, Erzurumdan çıkıp gelen bir doktor, soluksuz bir kovalamaca...
"O çete haydudu ise ben de Avrupa'nın bütün cinai romanlarını okumuş bir doktorum."
1927 yılında çıkıyor eserin ilk baskısı. Ülke sosyal, siyasal ve edebi açıdan büyük bir değişim ve hatta "dönüşüm" içerisinde. Yaşanan gelişmeler basılan eserlerde de kendisini gösteriyor. Define Mehmet Rauf'un ilk polisiye romanı -daha sonra devamının da yazıldığı ilk kitap-. Hâl böyle olunca birçok eksiklik çarpıyor göze; olayın anlatımının öne çıkarken edebi kaygının geri plana atılması o eksikliklerden başı çekeni. Bu konuda tüm sorumluluğu yazara da yüklememek gerek! Dünya çapında yeni yeni gündeme geliyor polisiye türü. Onu bir tür saymayanlar, "duygusuz edebiyat" diye nitelendirenler var. Kabul görmesi neredeyse yüzyılın sonlarını buluyor. -Yüksek lisansımı polisiye roman üzerine yaptığım için konuyu biraz uzatmış olabilirim, sıkıcı olduysa affola.-
Bir hazinenin peşinde, gizemli bir yolculuk,
Satır aralarında define,
Satır aralarında aşk gizli.
"Kitap okumadan meydan okuyamazsınız," diyor Nuri Pakdil,
Gerçek bir meydan okuma!
Hayatın kirli yüzü mü kazanacak dersiniz, romanların yol gösterdiği Şakir Feyzi mi?
Hayat mı galip gelecek dersiniz, kitaplar mı?
Mehmet Rauf deyince hepimiz Eylül deyip geçiyoruz.
Biraz da kendi değerlerimizi okumalı,
Geç olmadan,
Yitirmeden...
1000kitap'ın okunmayan incelemelerine birini daha ekledikten sonra hepinize esenlikler diliyorum!
Hoşça kalın sevgili kitap dostları!·
730 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.