Unutma Dersleri ile tanıştım Nermin'ciğimle. Çok zamanında denk gelmiş bir kitaptı. Yanlış birini seven ve unutabilmek için çeşitli yöntemler deneyerek unutmayı başaran, bir de kendini bulan, geri kalan hayatını birçok renkle tamamlayan bir kadının hikayesi. Ardından dağınık, her yerlere saçılmış 
Bavula Sığmayan hikâyelerini tepiş tıkış soktuğu kitabıyla buluştum. Ardından da
Unutma Beni Apartmanı ile çocukluktan yapayalnız, sevilmeyen, terk edilen ve hayatı boyunca da sık sık terk eden bir kadının hikayesini anlattı bana. Geçenlerde kütüphaneye gittiğim de yine beni çağırdı yanına, anlatacaklarım var, aç kulağını dinle diye. Elime 
Ev'i tutuşturdu. Unutma Beni Apartmanı kitabında bahsettiği şeylerin bazılarını tam bulamamışsın gel bir de böyle oku dedi. Daha ilk sayfadan birbirinin içine geçmiş yalnızlık, terk edilmişlik, sevilmemişlik sardı sarmaladı beni. İki aylıkken anası babası boşanan; ne annesine, ne babasına yakın kalamayan, akrabalarının yanında kalarak her iki yılda bir Ev ve hayat değiştiren Seher'in hikâyesini anlattı. Arada yok artık bunları Unutma Beni Apartmanı' nda da anlatmıştın, tekrar gibi olmamış mı diye sordum? Söylemiştim, benzer şeyleri değil aynı hikâyeleri anlatıyorum diye itiraf etti. Birlikte Portekiz-İspanya Hac yolculuğu olan Camino de Santiago'ya yürüyüşe çıkmayı teklif etti. Kendimi, düşüncelerimi toparlamam gerektiği bir zamana denk gelmişti, hadi çıkalım dedim ve başladık yürümeye. O anlattı, ben dinledim. Uzun yürüyüşler sonrası bütün sırlarını döktü. Konuşmanın iyi geldiği kişiler vardır hayatta, ben de öyleyim Nermin için. Zihninin bütün dehlizlerini açtı bana; ne düşünür, nasıl hisseder hepsini biliyorum artık. Yolculuk bitince yorgun düştüm okumaktan ama pişman da olmadım.
Psikoloji tabanlı, duyguların iç içe geçtiği, dramatik ve arabesk bir roman okumak isteyenlere şimdiden keyifli okumalar dilerim.
·
77 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.