Ayfer Tunç ’un Aziz Bey Hadisesi hikâyesi, doğduğumuz evin yalnızca bir yuva değil, aynı zamanda kaderimizin ve karakterimizin de şekillendiği yer olduğunu hatırlatır. İnsan, annesinden babasından öğrendiklerini farkında olmadan taşır. Onları eleştirsek bile, gün gelir ilişkilerimizde onların davranışlarını tekrar eder, onların aynısı oluruz.
Aziz Bey’in hikâyesi bu zincirin nasıl işlediğini gösterir. Zincir kırılmadığında insan hem kendi hayatını hem de çevresindekilerin hayatını daraltır. Fakat farkındalık, zinciri kırmanın ilk adımıdır. Ayfer Tunç bu kitapta bize yalnızca Aziz Bey’in dünyasını değil, kendi hayatımıza dair de bir ayna sunar.
Sonunda aklımızda şu soru kalır: “Biz kendi zincirimizi kırabilecek miyiz?”
Yazarın Kapak Kızı , Yeşil Peri Gecesi , Osman ve Suzan Defter ’in ardından okuduğum beşinci kitabı. Diğer kitaplara göre daha sade ve kısa olsa da yine etkileyici bir hikâyeydi.