Victor Hugo eserini Hernani yi sahneledikten sonra bunu da kısa sürede 1829’da tamamlıyor. Fakat oyun sansür nedeniyle sahnelenmiyor, oyun yasaklanıyor. 1830 devriminin akabinde tiyatro özgürlüğüne kavuşur. Fakat yine Hugo siyasi bir zafer kazanmış gibi görünmemek için oyunun hemen sahnelenmesine izin vermiyor.Oyunun başarının devrim havasından ziyade eserin kendisinden gelmesini istiyor. şiir öldü, sanat imkânsız diyenlere karşı çıkarak, her çağda büyük dehaların çıkabileceğini tiyatro sahnesinde de göstermek istiyor…
Beş perdeden oluşan Marion de Lorme Paris’te güzelliği ve zekasıyla tanınan Marion de Lorme’un, geçmişte sürdürdüğü lüks ve eğlence dolu yaşamı ardında bırakıp gerçek aşkın etkisiyle yeni bir hayata yönelmesini konu ediniyor.
İki sevgili evlenmek istiyor fakat Marion’un geçmişi ortaya çıkınca sevgilisi Didier bu gerçekle sarsılır, fakat sevmeye devam ediyor. Bu sırada Fransız monarşisini temsil eden güçler bir fermanla devreye giriyor ve Didier, bir düello sonucu kralın emriyle tutuklanıyor. Marion, sevgilisini kurtarmak için kraldan af dilemeye kadar başvuruda bulunuyor. Hugo oyununda aşkın saflığının siyasal güç karşısında yenilmesini ve bireysel erdemin iktidar güçlerine çarpıp kırılışını anlatıyor.
Victor Hugo oyununda Fransız mutlakiyetçiliğini eleştirirken, romantik tiyatronun özgürlükçü ruhunu ve dönemin toplumsal ve sanatsal dönüşümünü yansıtmasına rağmen
Hernani kadar sarsıcı gelmedi. Yazar, bazı bölümlerini kırptığı için etkilenmedim. Diyalogların kısa ve tiratların yüzeysel olması, karakterlerin iç dünyalarının derinleşmesini ve dramatik gerilimin tam anlamıyla kurulmasını engelliyor. Cemil Meriç çevirilerini okumak için listeye eklenebilir bir eser.
Herkese keyifli okumalar…